مربای انجیر

انجیرهای سفت و رسیده را با شکر و کمی آب روی حرارت ملایم گرم کنید تا شکر حل شود؛ بعد حدود ۳۰ تا ۴۰ دقیقه آرام بجوشانید و زیاد هم نزنید. کمی آب‌لیمو در پایان پخت به متعادل‌شدن شیرینی کمک می‌کند.

کنار نان و کره یا خامه، پنیرهای شور و پنیرهای نرم، ترکیب دل‌چسبی می‌سازد. می‌توانید کمی از آن را هم کنار ماست ساده یا روی فرنی و پنکیک بریزید.

مربایی انتخاب کنید که بوی انجیر بدهد، رنگ طبیعی داشته باشد و تکه‌های میوه در شربت دیده شوند؛ شربت نباید بوی سوختگی یا تخمیر بدهد. اگر مربا برای شما بیش از حد شیرین است، نوعی را بردارید که در فهرست مواد اولیه، انجیر در ابتدای فهرست باشد.

درِ شیشه را محکم ببندید و آن را در یخچال بگذارید؛ هر بار با قاشق تمیز و خشک مربا بردارید تا زودتر کپک نزند. اگر روی مربا کپک دیدید یا بوی غیرعادی داشت، آن را نخورید.

برای طعم شیرین و میوه‌ای، مربای زردآلو یا مربای آلو جایگزین مناسبی است؛ کنار پنیر، مربای زردآلو طعمی ملایم‌تر دارد. در شیرینی‌پزی هم مربای انجیر را می‌توان با مربای زردآلو جایگزین کرد، هرچند عطر و دانه‌های انجیر را نخواهد داشت.

بله؛ دانه‌های ریز از خود انجیر می‌آیند و هنگام پخت هم در مربا باقی می‌مانند. برای مربای یکدست‌تر، انجیرها را پیش از پخت خرد کنید و پس از پخت از صافی رد کنید.