نارنج

آب نارنج چاشنی ترش و خوش‌عطری برای ماهی، مرغ، خوراک‌های گوشتی و سالاد است. آن را کم‌کم اضافه کنید و پیش از سرو بچشید تا ترشی‌اش بر طعم غذا غلبه نکند.

نارنج را با کف دست روی سطح کار بغلتانید، نصف کنید و با آب‌مرکبات‌گیری بفشارید؛ سپس آب را از صافی رد کنید تا هسته‌ها و پالپ درشت جدا شوند. فشردن بیش از حد پوست ممکن است آب را تلخ‌تر کند.

برای حفظ عطر تازه‌اش، آب نارنج را نزدیک پایان پخت یا پس از خاموش‌کردن شعله اضافه کنید. اگر می‌خواهید ترشی در غذا ملایم‌تر شود، آن را چند دقیقه همراه غذا بجوشانید.

نارنج سالم را در جای خنک و دور از آفتاب نگه دارید؛ برای ماندگاری بیشتر، آن را در یخچال بگذارید. آب گرفته‌شده را در ظرف دربسته در یخچال نگه دارید و برای نگهداری طولانی‌تر در قالب یخ منجمد کنید.

پوست نارنج را می‌توان خلال کرد و برای مربای پوست نارنج به کار برد. برای کم‌کردن تلخی، خلال‌ها را چند بار در آب بجوشانید و آبشان را عوض کنید، سپس با شربت بپزید.

برای چاشنی غذا، آب لیموترش جایگزین دم‌دستی آب نارنج است، اما عطر نارنج را ندارد. اگر طعم نزدیک‌تری می‌خواهید، کمی پوست رنده‌شده نارنج را هم به آب لیمو اضافه کنید.

نارنج معمولاً ترش‌تر و تلخ‌تر از پرتقال است و بیشتر برای گرفتن آبِ چاشنی یا تهیه مربا به کار می‌رود؛ پرتقال را بیشتر به‌صورت میوه می‌خورند. ویتامین C پرتقال در هر صد گرم ۴۷٫۵ میلی‌گرم است، در برابر ۴۴٫۵ میلی‌گرم در نارنج.