مارچوبه

تهِ چوبی ساقه‌ها را حدود دو تا سه سانتی‌متر ببُرید؛ اگر پوست ساقه ضخیم و رشته‌ای است، بخش پایینی را با پوست‌کن نازک کنید. سپس مارچوبه را زیر آب بشویید و خشک کنید.

برای آب‌پز کردن، ساقه‌های باریک را دو تا سه دقیقه و ساقه‌های کلفت را چهار تا پنج دقیقه در آب جوش بپزید؛ بعد در آب سرد بگذارید تا رنگ و تردی‌اش حفظ شود. برای تفت‌دادن، معمولاً شش تا هشت دقیقه کافی است.

فر را روی ۲۲۰ درجهٔ سانتی‌گراد گرم کنید. ساقه‌های خشک‌شده را با کمی روغن و نمک مخلوط کنید و یک‌لایه بچینید؛ حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه بپزید تا نوک‌ها کمی برشته و ساقه‌ها نرم شوند.

ساقه‌های سفت با نوک‌های بسته و فشرده انتخاب کنید؛ ساقه‌های چروکیده یا نوک‌های خیس و نرم تازه نیستند. ته ساقه‌ها را در دستمال کاغذی نم‌دار بپیچید و در یخچال بگذارید؛ بهتر است طی چند روز مصرف شوند.

با تخم‌مرغ، لیمو، سیر و پنیرهای سفت خوب می‌شود. می‌توانید آن را در فریتاتا یا ریزوتو بریزید، یا پس از پخت کنار ماهی و مرغ سرو کنید.

برای غذاهایی مثل سوپ، ریزوتو یا تفت سبزیجات، لوبیاسبز جایگزین مناسبی است؛ آن را هم‌اندازه ببُرید و تا زمانی بپزید که نرم اما کمی ترد بماند. برای طعم ملایم‌تر، بروکلی ساقه‌ای هم به کار می‌آید.

بله؛ مارچوبه را خوب بشویید و ساقه‌های نازک را خام، باریک برش بزنید و به سالاد اضافه کنید. ساقه‌های درشت معمولاً خام سفت‌اند؛ پوست‌گرفتن بخش پایینی یا پخت کوتاه، خوردنشان را آسان‌تر می‌کند.