ریحان

ساقه‌ها را مثل گل در یک لیوان آب بگذارید و برگ‌ها را شل با کیسه‌ای بپوشانید؛ بیرون از یخچال، دور از آفتاب، معمولاً بهتر می‌ماند. اگر برگ‌ها خیس‌اند، پیش از نگهداری کاملاً خشکشان کنید.

برای حفظ عطر و رنگ، برگ خردشده را در پایان پخت اضافه کنید؛ حرارت طولانی عطرش را کم می‌کند و برگ را تیره می‌کند. در سس پستو هم ریحان را با مواد دیگر کوتاه مخلوط کنید تا له و گرم نشود.

برگ‌ها را از ساقه جدا کنید، در کاسه‌ای از آب سرد به‌آرامی تکان دهید و سپس کاملاً خشک کنید؛ آب‌مانده روی برگ‌ها پستو را رقیق می‌کند و نگهداری را کوتاه‌تر می‌کند.

ریحان تازه با گوجه‌فرنگی و پنیر، روی پیتزا و در سالاد خوب می‌شود؛ از غذاهای شناخته‌شده‌ای که با آن درست می‌شوند پستو و سالاد کاپریزه است. برگ‌ها را درست پیش از سرو روی غذا بگذارید.

برای سس پستو، جعفری با کمی نعناع می‌تواند جایگزین شود، هرچند عطر پستو را عوض می‌کند. در غذاهای پخته، ریحان خشک هم کاربرد دارد؛ مقدار کمتری بریزید، چون عطرش متمرکزتر است.

بله؛ برگ‌های شسته و کاملاً خشک را در کیسه‌ای دربسته فریز کنید و برای سوپ، سس یا خوراک پخته به‌کار ببرید. پس از یخ‌زدایی بافتش نرم می‌شود، بنابراین برای تزیین سالاد مناسب نیست.

بریدن و له‌شدن، برگ را در تماس با هوا قرار می‌دهد و به‌سرعت رنگش را تیره می‌کند. از چاقوی تیز استفاده کنید، برگ‌ها را له نکنید و خردکردن را به لحظهٔ سرو موکول کنید.