Udziec wołowy

To duży, dość chudy kawałek, dobry na pieczeń, zrazy i rolady. Twardsze części udźca najlepiej kroić w poprzek włókien albo dusić, aż zmiękną.

Obsmaż mięso z każdej strony, a potem piecz w 160–180°C. Termometr wbity w środek pomaga dobrać stopień wypieczenia; po wyjęciu odczekaj 10–15 minut przed krojeniem i tnij w poprzek włókien.

Po obsmażeniu duś zrazy pod przykryciem na małym ogniu przez około 1,5–2,5 godziny, z niewielką ilością płynu. Są gotowe, gdy widelec łatwo wchodzi w mięso.

Można go użyć, jeśli mięso jest bardzo świeże, przeznaczone do jedzenia na surowo i przygotowane czystym nożem na czystej powierzchni. Oczyść je z błon i posiekaj tuż przed podaniem.

Trzymaj go szczelnie przykrytego na najniższej półce lodówki, w temperaturze 0–4°C, i zużyj w ciągu kilku dni. Do dłuższego przechowywania podziel mięso na porcje, szczelnie zapakuj i zamroź.

Podobnie sprawdzi się zrazowa wołowa albo krzyżowa; chude kawałki wymagają uważnego pieczenia, by nie wyschły. Do długiego duszenia możesz wybrać goleń, która po wolnym gotowaniu staje się miękka.

Nie: udziec wołowy ma 8,1 g tłuszczu na 100 g, a górna część szynki wieprzowej 2,73 g. Szynka wieprzowa jest też mniej kaloryczna: 145 kcal wobec 187 kcal.