Świeży kokos

Przebij jedno z trzech „oczek” korkociągiem lub czystym, mocnym szpikulcem i zlej wodę. Owiń kokos ściereczką, uderzaj młotkiem wzdłuż jego obwodu, aż skorupa pęknie, a miąższ oddziel od niej krótkim, mocnym nożem.

Potrząśnij nim: powinno być słychać chlupotanie wody. Wybierz owoc bez pęknięć i wilgotnych plam; zapach przy „oczkach” nie powinien być kwaśny ani stęchły.

Odcedzoną wodę i miąższ włóż osobno do szczelnych pojemników i schowaj do lodówki. Miąższ zjedz w ciągu kilku dni; możesz też zamrozić go w kawałkach.

Starty miąższ dodaj do owsianki, jogurtu, curry albo ryżu na mleku kokosowym; pasuje też do ciast i sałatek z owocami. Podpraż go krótko na suchej patelni, by wydobyć aromat, i pilnuj, bo szybko się przypala.

Tak, jeśli kokos jest świeży, a woda ma łagodny, lekko słodkawy zapach i smak. Kwaśną lub dziwnie pachnącą wodę wylej; nie myl jej z mlekiem kokosowym, które powstaje z miąższu.

Do wypieków i posypywania deserów użyj niesłodzonych wiórków kokosowych; są suchsze, więc nie wnoszą tyle wilgoci co świeży miąższ. Jeśli przepis wymaga świeżego, startego kokosa, zacznij od mniejszej ilości wiórków i w razie potrzeby dolej odrobinę płynu.

W kuchni zalicza się go do orzechów, ale botanicznie kokos jest pestkowcem, podobnie jak brzoskwinia. Twarda skorupa otacza miąższ i wodę, które znajdują się w środku.