Chorizo

Pokrój kiełbasę w plasterki i włóż na zimną, suchą patelnię; podgrzewaj na średnim ogniu przez 5–8 minut, mieszając, aż tłuszcz się wytopi, a brzegi się przyrumienią. Do jajek, ziemniaków czy gulaszu często wystarczy podsmażyć ją krótko i użyć wytopionego tłuszczu jako aromatycznej bazy.

To zależy od rodzaju: suszone, dojrzewające chorizo jest gotowe do jedzenia, a świeże, surowe chorizo trzeba dokładnie usmażyć lub upiec. Jeśli nie wiesz, jaki rodzaj kupiłeś, sprawdź opis produktu i sposób przygotowania.

Podsmażone chorizo pasuje do jajecznicy, omletu, fasoli, soczewicy, ziemniaków i dań z ryżem. Jest też składnikiem hiszpańskiej paelli i patatas a lo pobre; dodawaj je oszczędnie, bo mocno doprawia całe danie.

Świeże chorizo trzymaj w lodówce i zużyj w ciągu kilku dni albo zamroź. Suszone, dojrzewające chorizo przechowuj zgodnie z instrukcją na opakowaniu; po pokrojeniu szczelnie je owiń i włóż do lodówki.

W daniach na ciepło użyj innej pikantnej kiełbasy, a smak uzupełnij wędzoną papryką i odrobiną ostrej papryki. Jeśli zależy ci na podobnym aromacie, podsmaż paprykę wędzoną na oleju przed dodaniem pozostałych składników.

Tak. Chistorra ma więcej energii i tłuszczu: odpowiednio 512 kcal i 50,5 g tłuszczu na 100 g, a chorizo 395 kcal i 32 g tłuszczu.

Chorizo dostarcza 24 g białka na 100 g. Ponieważ jest intensywnie doprawione i słone, w potrawie często wystarczy kilka plasterków, zamiast całej porcji mięsa.

Tak, chorizo zawiera dużo sodu: 1400 mg na 100 g. Soląc potrawę z tą kiełbasą, najpierw ją podsmaż i spróbuj dania — często nie trzeba już dodawać soli.