Rambutan

Kabuğunu bıçakla çevresinden hafifçe çizip ikiye ayır ya da tırnağınla aç; tüylü kabuğu ve ortadaki çekirdeği çıkar. Beyaz, sulu eti taze yenir.

Kabuğu parlak kırmızı ya da sarı-kırmızı, eti dolgun ve meyve eline ağır gelmeli. Tüylerinin uçlarının biraz yeşil olması tek başına ham olduğu anlamına gelmez; kararmış, buruşmuş kabuk ve ekşi-fermente koku bozulma işaretidir.

Olgunlaşmamış meyveyi kısa süre oda sıcaklığında beklet; olgunlaşınca hava almayan bir kapta buzdolabına koy ve birkaç gün içinde tüket. Soyulmuş rambutanı da kapalı kapta soğukta sakla.

Çekirdeğini çıkarıp meyve salatasına, yoğurtlu tatlılara veya şerbetli meyve tatlılarına ekleyebilirsin. Pişireceksen etini en son kat; uzun süre kaynatmak dokusunu yumuşatıp dağıtır.

Rambutanın dışı kırmızı, yumuşak tüylü bir kabukla kaplıdır; longanın kabuğu ise kahverengi ve pürüzsüzdür. İkisinin de içi beyaz ve çekirdeklidir, ancak rambutan genellikle daha sulu, longan daha misk kokulu ve tatlıdır.

Çekirdeği kolayca çıkarılır; çiğ olarak yeme. Rambutanı yerken çekirdeği at ve küçük çocuklara verirken eti küçük parçalara ayırıp çekirdeksiz olduğundan emin ol.