Γλυκοπατάτα

Τρύπησέ τη σε μερικά σημεία με πιρούνι και ψήσε την ολόκληρη στους 200 °C για περίπου 45–60 λεπτά, μέχρι να μπαίνει εύκολα ένα μαχαίρι στο κέντρο. Για πιο καραμελωμένη φλούδα, βάλε την απευθείας στη σχάρα και ένα ταψί από κάτω.

Κόψε την σε κύβους περίπου 2–3 εκ. και βράσε τους για 12–15 λεπτά, μέχρι να τρυπιούνται εύκολα με πιρούνι. Στράγγισέ τους καλά πριν τους κάνεις πουρέ, ώστε να μη βγει νερουλός.

Ναι· η φλούδα τρώγεται και γίνεται ιδιαίτερα νόστιμη όταν ψηθεί. Τρίψε την καλά κάτω από τρεχούμενο νερό και αφαίρεσε τυχόν χτυπημένα ή μαυρισμένα σημεία.

Κράτησέ τες άπλυτες, σε δροσερό, σκοτεινό και καλά αεριζόμενο σημείο, όχι στο ψυγείο· η πολλή ψύξη μπορεί να αλλοιώσει την υφή τους. Αφού ψηθούν ή βράσουν, φύλαξέ τες σε κλειστό δοχείο στο ψυγείο και κατανάλωσέ τες μέσα σε λίγες ημέρες.

Η γλυκιά της γεύση ταιριάζει με κύμινο, πάπρικα, τσίλι, σκόρδο και δεντρολίβανο, αλλά και με λεμόνι ή γιαούρτι. Δοκίμασέ την ψητή ως συνοδευτικό, σε σούπα ή λιωμένη σε πουρέ με λίγο ελαιόλαδο.

Κόψε την σε μπαστουνάκια, στέγνωσέ τα καλά και άπλωσέ τα σε μία στρώση με λίγο λάδι, χωρίς να ακουμπούν πολύ μεταξύ τους. Ψήσε στους 220 °C για περίπου 25–30 λεπτά, γυρίζοντάς τα στη μέση· δεν γίνονται συνήθως τόσο τραγανά όσο οι πατάτες, λόγω των σακχάρων και της υγρασίας τους.

Όχι· παρά το όνομά της, η γλυκοπατάτα δεν είναι κοντινό βοτανικό συγγενικό είδος της κοινής πατάτας. Ανήκουν σε διαφορετικές οικογένειες φυτών, ενώ το πορτοκαλί χρώμα της γλυκοπατάτας οφείλεται στις φυσικές χρωστικές της.

Μια μέτρια γλυκοπατάτα, περίπου 130 g, δίνει 111 kcal και 4 g φυτικών ινών. Το πορτοκαλί εσωτερικό της ξεχωρίζει επίσης για τη β-καροτίνη, από την οποία προέρχεται το χρώμα της.