پاستا با گوجه‌فرنگی

پاستا را در آب جوشِ فراوان و نمک‌دار بپزید و یکی دو دقیقه زودتر از زمانی که کاملاً نرم می‌شود آبکش کنید؛ سپس آن را با سس گوجه‌فرنگی روی حرارت کوتاه مخلوط کنید. کمی از آب پخت پاستا را نگه دارید تا سس بهتر به آن بچسبد.

پاستای آبکش‌شده را لایه‌لایه با سس گوجه‌فرنگی در قابلمه بریزید و حدود ۳۰ تا ۴۰ دقیقه با شعله کم و درِ بسته دم کنید. اگر سس آبکی باشد، پاستا نرم و له می‌شود؛ سس را پیش از لایه‌چینی کمی بجوشانید تا غلیظ شود.

گوجه‌فرنگی تازه برای سس سبک و تکه‌دار مناسب است؛ آن را رنده کنید یا پوست بگیرید و خرد کنید، سپس بجوشانید تا آب اضافی‌اش کم شود. گوجه‌فرنگی کنسرویِ خردشده معمولاً زودتر به سس غلیظ و یکدست تبدیل می‌شود.

ریحان یا جعفری، سیر و کمی پنیر رنده‌شده با طعم گوجه‌فرنگی جور درمی‌آیند. برای یک غذای کامل‌تر می‌توانید قارچ، بادمجان، فلفل دلمه‌ای یا مرغ پخته به سس اضافه کنید.

باقی‌مانده را پس از خنک‌شدن، حداکثر ظرف دو ساعت در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و تا سه تا چهار روز مصرف کنید. هنگام گرم‌کردن، آن را کاملاً داغ کنید؛ اگر خشک شده، یک قاشق آب به آن بیفزایید.

پاستای ذرت یا برنج را می‌توانید با همان سس گوجه‌فرنگی بپزید؛ چون زود نرم می‌شوند، نزدیک پایان زمان پخت مرتب امتحانشان کنید. برای بافت متفاوت، کدو سبز را به صورت نوارهای باریک برش دهید و کوتاه تفت دهید، نه اینکه مثل پاستای خشک بجوشانید.