سیب‌زمینی شیرین

آن را بشویید و خشک کنید، چند سوراخ با چنگال روی پوستش بزنید و در فر با دمای ۲۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد حدود ۴۵ تا ۶۰ دقیقه بپزید؛ وقتی چاقو تا مرکز آن راحت فرو برود، آماده است.

آن را پوست بگیرید و تکه‌های هم‌اندازه کنید؛ در آب جوش ملایم حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بپزید تا کاملاً نرم شود. آبکش کنید و با گوشت‌کوب له کنید؛ کمی کره یا روغن و نمک به آن بزنید.

سیب‌زمینی شیرین خام را در جای خشک، خنک و تاریک با جریان هوا نگه دارید؛ آن را در یخچال نگذارید، چون سرما می‌تواند بافت و مزه‌اش را تغییر دهد. نوع پخته را در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و ظرف چند روز مصرف کنید.

آن را به خلال‌های هم‌اندازه ببرید، خشک کنید و با کمی روغن آغشته کنید. در سینیِ تک‌لایه با دمای ۲۲۰ درجهٔ سانتی‌گراد حدود ۲۵ تا ۳۵ دقیقه بپزید و وسط کار برگردانید تا لبه‌ها برشته شوند.

برای سوپ و کاری، تکه‌های آن را همراه مواد دیگر بپزید؛ پوره‌اش هم کنار غذا یا در پای چوپان گیاهی به کار می‌آید. مکعب‌های برشتهٔ آن را می‌توانید به سالاد گرم اضافه کنید.

بله؛ کدوحلواییِ پخته را می‌توانید در پوره و سوپ جایگزین کنید، اما بافتش معمولاً آبکی‌تر و شیرینی‌اش ملایم‌تر است. برای پوره، آبِ پخت را کم‌کم اضافه کنید تا شل نشود.

سیب‌زمینی کمی پروتئین بیشتری دارد: در هر ۱۰۰ گرم، ۲٫۰۳ گرم پروتئین دارد، در برابر ۱٫۶ گرم در سیب‌زمینی شیرین.