استوت

استوت معمولاً تیره‌تر است و مزه‌هایی شبیه قهوهٔ برشته، کاکائو یا نان برشته دارد؛ آبجوس قوی نامی کلی‌تر برای نوعی آبجو با الکل بیشتر است. در هر ۱۰۰ گرم، استوت ۶۶ کیلوکالری و آبجوس قوی ۶۳ کیلوکالری دارد.

مزهٔ برشته و تلخ آن کنار خوراک‌های گوشتی آرام‌پز، گوشت کبابی و پنیرهای کهنه خوب می‌نشیند. در بعضی دستورها از استوت برای طعم‌دادن به خورش یا مایهٔ کیک شکلاتی هم استفاده می‌کنند.

استوت را به‌جای بخشی از مایع دستور، با کره یا کاکائو گرم کنید و پس از خنک‌شدن به مایه بیفزایید. مزهٔ برشتهٔ آبجو کنار شکلات تلخ خوب است؛ آن را نجوشانید، چون جوشاندن می‌تواند تلخی را پررنگ کند.

استوت را خنک سرو کنید، اما نه آن‌قدر سرد که عطر قهوه‌ای و کاکائویی آن گم شود؛ چند دقیقه بیرون از یخچال ماندن پیش از نوشیدن کمک می‌کند رایحه‌اش بهتر احساس شود. لیوانی با دهانهٔ کمی باز برای دیدن کف و حس‌کردن بو مناسب است.

بطری یا قوطی بازشده را درپوش‌دار و در یخچال بگذارید و هرچه زودتر بنوشید؛ با گذشت زمان گاز و عطرش کم می‌شود. برای نگهداری طولانی، ظرف بازشده انتخاب خوبی نیست.

برای خورش یا سس، آبجویی تیره و برشته نزدیک‌ترین جایگزین است؛ اگر الکل نمی‌خواهید، آب گوشت یا سبزی را با کمی قهوهٔ دم‌کرده و بدون شکر ترکیب کنید تا بخشی از مزهٔ برشته را بگیرید. طعم جایگزین دقیقاً همانند استوت نمی‌شود.

بله، گونه‌های بدون الکل یا کم‌الکل استوت هم تولید می‌شوند و مزهٔ برشتهٔ آن‌ها می‌تواند شبیه نمونهٔ معمولی باشد. برای اطمینان از میزان الکل، نوشتهٔ روی بسته‌بندی را بخوانید.

رنگ تیره و بخشی از عطر استوت از مالت‌های برشته می‌آید؛ مالت‌ها را پیش از دم‌آوری برشته می‌کنند تا یادآور قهوه، کاکائو یا نان برشته شوند. همهٔ استوت‌ها مزهٔ یکسانی ندارند و بعضی نرم‌تر و شیرین‌ترند.