فلفل سبز

فلفل‌ها را روی شعلهٔ مستقیم یا در تابهٔ چدنی داغ بچرخانید تا پوستشان تاول بزند و سیاه شود؛ معمولاً چند دقیقه کافی است. برای جداکردن پوست، آن‌ها را چند دقیقه در ظرف دربسته بگذارید تا بخار کنند.

فلفل را از طول باز کنید و رگه‌های سفید و دانه‌ها را بیرون بیاورید؛ بخش زیادی از تندی در همین قسمت‌هاست. دستتان را پس از آماده‌کردن فلفل بشویید و به چشم نزنید.

فلفل‌های خشک و نشسته را در کیسه‌ای نیمه‌باز یا ظرفی دارای تهویه، در کشوی سبزیجات یخچال بگذارید. درست پیش از مصرف بشویید؛ رطوبتِ مانده روی فلفل زودتر نرم و خرابش می‌کند.

فلفل خردشده به املت، خوراک لوبیا و ساندویچ عطر و تندی می‌دهد؛ فلفل کبابی هم کنار کباب و غذاهای برنجی خوش‌خوراک است. برای ترشی فلفل، فلفل‌های سالم را با سرکه و نمک در ظرف تمیز بخوابانید.

برای عطر و تندی، فلفل چیلی سبز جایگزین مناسبی است؛ از مقدار کمتر شروع کنید و بچشید، چون تندی فلفل‌ها یکسان نیست. اگر فقط رنگ و بافت می‌خواهید، فلفل دلمه‌ای سبز را انتخاب کنید؛ تندی ندارد.

فلفل سبز معمولاً باریک و تند است، اما فلفل دلمه‌ای سبز درشت، گوشتی و شیرین است. فلفل سبز تند را برای چاشنی و فلفل دلمه‌ای را برای پرکردن، کباب‌کردن یا افزودن به خوراک استفاده کنید.

فلفل سبز را می‌توانید خام بخورید؛ آن را زیر آب روان بشویید و ساقه‌اش را جدا کنید. اگر تندی‌اش برایتان زیاد است، دانه‌ها و رگه‌های سفید را دربیاورید یا آن را همراه ماست و غذا بخورید.