شیر گاو

شیر پاستوریزه را پس از باز کردن در ظرف دربسته و در یخچالِ سرد نگه دارید و معمولاً ظرف ۳ تا ۵ روز مصرف کنید. اگر بوی ترش یا بافت دلمه‌ای پیدا کرد، آن را دور بریزید.

آن را روی حرارت کم گرم کنید و پیوسته هم بزنید؛ نگذارید به جوش برسد. برای نوشیدنی گرم، وقتی بخار بلند شد و شیر داغ بود، از روی حرارت بردارید.

شیر سرد را با نازل بخار یا همزن دستی کف‌دار کنید؛ با نازل، نوک آن را نزدیک سطح نگه دارید تا هوا وارد شود و سپس کمی پایین‌تر ببرید تا کف ریز و یکدست شود. شیر را بیش از حد داغ نکنید.

بله، اما هنگام یخ‌زدایی ممکن است چربی از مایع جدا شود. آن را در ظرفی با فضای خالی برای انبساط فریز کنید، در یخچال یخ‌زدایی کنید و پیش از مصرف خوب تکان دهید؛ برای پخت‌وپز مناسب‌تر از نوشیدن است.

در فرنی، شیربرنج، سس بشامل و پنکیک به کار می‌رود. برای فرنی یا شیربرنج، آن را با حرارت ملایم و هم‌زدن مرتب بپزید تا ته نگیرد.

برای نوشیدن یا ریختن روی غلات، نوشیدنی سویای بدون شکر معمولاً از نظر پروتئین نزدیک‌تر است؛ برای پخت، نوشیدنی جو دوسر یا سویا هم قابل استفاده است. مزه و غلظت غذا با جایگزین‌ها کمی فرق می‌کند.

در هر ۱۰۰ گرم، شیر گاو ۶۳ کیلوکالری و ۳٫۳ گرم پروتئین دارد؛ شیر بز ۴۹ کیلوکالری و ۳٫۱ گرم پروتئین دارد. شیر بز معمولاً مزه‌ای کمی تندتر و مشخص‌تر دارد.

نوشیدن شیر خام بی‌خطر نیست، چون ممکن است میکروب‌های بیماری‌زا داشته باشد. شیر پاستوریزه را انتخاب کنید؛ اگر شیر خام دارید، آن را پیش از مصرف تا جوش کامل گرم کنید.