ماهی کاد

فیله‌ها را خشک کنید، کمی روغن و چاشنی بزنید و در فرِ ازپیش‌گرم‌شده با دمای ۲۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد حدود ۱۰ تا ۱۲ دقیقه بپزید؛ زمان دقیق به ضخامت تکه‌ها بستگی دارد. وقتی گوشت ماهی مات شد و با چنگال به‌راحتی ورقه‌ورقه شد، آماده است؛ دمای مرکز باید به ۶۳ درجهٔ سانتی‌گراد برسد.

گوشت باید سفت و براق باشد و بوی ملایم دریا بدهد، نه بوی تند یا ترش. اگر فیله آب زیادی انداخته، لبه‌هایش خشک یا زرد شده، یا گوشتش با فشار انگشت گود می‌ماند، انتخاب خوبی نیست.

ماهی خام را در ظرف دربسته، در سردترین بخش یخچال بگذارید و ظرف یکی‌دو روز بپزید؛ برای نگهداری طولانی‌تر، بسته‌بندی کنید و در فریزر بگذارید. برای یخ‌زدایی، آن را شب تا صبح در یخچال قرار دهید، نه روی کابینت.

ماهی کادِ پخته با سیب‌زمینی، نخودفرنگی و سس تارتار ترکیب کلاسیک فیش‌اندچیپس است. برای تاکوی ماهی هم آن را با کلم خردشده، لیموترش و سس ماست یا سس تند سرو کنید.

برای غذاهایی که تکه‌های سفید و کم‌چرب ماهی می‌خواهند، هادوک یا پولاک جایگزین‌های مناسبی‌اند؛ هر دو را می‌توان تقریباً به همان روش پخت. چون ضخامت فیله‌ها متفاوت است، پخت را زودتر بررسی کنید تا خشک نشوند.

ماهی کاد نمک‌سود را چند بار زیر آب سرد بشویید و در ظرفی پر از آب، در یخچال بخیسانید؛ آب را هر چند ساعت عوض کنید. بعد از حدود ۲۴ تا ۴۸ ساعت، تکهٔ کوچکی بپزید و بچشید؛ اگر هنوز خیلی شور است، خیساندن را ادامه دهید.

خوردن ماهی کاد خام خطر انگل و آلودگی دارد؛ لیموترش یا سرکه آن را ایمن نمی‌کند. آن را کامل بپزید، یا برای غذایی که ماهی خام می‌خواهد از ماهی‌ای استفاده کنید که برای مصرف خام به‌درستی نگهداری و آماده شده باشد.