ماهی کاد

فیله را با کمی روغن و چاشنی در فرِ ازپیش‌گرم‌شده با دمای ۲۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد حدود ۱۰ تا ۱۲ دقیقه بپزید؛ وقتی گوشت با چنگال به‌راحتی ورقه‌ورقه شد، آماده است. پخت طولانی آن را خشک و سفت می‌کند.

سطح فیله را با دستمال خشک کنید و درست پیش از پخت کمی نمک بزنید تا آب نیندازد. در تابهٔ داغ با کمی روغن، هر طرف را حدود ۳ تا ۴ دقیقه سرخ کنید؛ فیلهٔ ضخیم‌تر زمان بیشتری می‌خواهد.

آبلیمو، فلفل سیاه، سیر و جعفری طعم ملایم آن را خوب همراهی می‌کنند. آن را با برنج و سبزیجات، یا در تاکوی ماهی با کلم و سس ماست سرو کنید.

گوشت فیله باید سفت و مرطوب باشد و بوی تند یا ترش ندهد. اگر ماهی کامل می‌خرید، چشم‌های شفاف و آبشش‌های قرمز یا صورتی نشانه‌های بهتری از تازگی‌اند.

ماهی پخته را حداکثر ظرف دو ساعت در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و طی سه تا چهار روز مصرف کنید. برای گرم‌کردن دوباره، آن را تا داغ‌شدن کامل حرارت دهید و چند بار گرم و سردش نکنید.

بله؛ ماهی روغن هم گوشتی نسبتاً ملایم و کم‌چرب دارد و معمولاً در دستورهایی مثل خوراک یا فیلهٔ سرخ‌شده جای ماهی کاد را می‌گیرد. هر دو را تا زمانی بپزید که گوشتشان مات و ورقه‌ورقه شود.

ماهی کاد در هر ۱۰۰ گرم ۲۵ گرم پروتئین دارد. یک تکهٔ کف دست، بسته به ضخامت، می‌تواند سهم قابل‌توجهی از یک وعدهٔ پروتئینی باشد.

ماهی کاد خام می‌تواند حامل انگل یا میکروب باشد؛ برای خوردن خام، فقط ماهی‌ای مناسب است که برای این مصرف آماده شده و با روش انجماد ایمن نگه‌داری شده باشد. در غیر این صورت، آن را کاملاً بپزید.