آبنبات شکلاتی

آن را در ظرف دربسته، دور از نور و بوهای تند و در جای خشک و خنک بگذارید؛ گرما می‌تواند سطحش را سفید و کدر کند. اگر هوا خیلی گرم است، ظرف دربسته را در یخچال بگذارید و پیش از بازکردن، بگذارید به دمای اتاق برسد تا روی آبنبات عرق نکند.

اگر مغز یا روکش جداگانه دارد، برای پخت یکنواخت گزینهٔ خوبی نیست؛ مغز ممکن است آب شود یا روکش بسوزد. برای افزودن به خمیر کوکی، آبنبات ساده را خرد کنید و تکه‌ها را در پایان ورز دهید؛ برای ذوب‌کردن و روکش‌دادن، شکلات مخصوص ذوب انتخاب بهتری است.

تکه‌های آن کنار قهوه یا چای، با میوه‌هایی مثل توت‌فرنگی و موز، و روی بستنی خوب می‌شود. آبنبات خردشده را هم می‌توانید در پایان روی فرنی یا دسرهای خامه‌ای بپاشید تا تردی‌اش حفظ شود.

برای خوردن یا تزئین دسر، تکه‌های شکلات تخته‌ای یا شکلات چیپسی جایگزین مناسبی است. اگر دستور به تکه‌های ترد نیاز دارد، شکلات تخته‌ای را خرد کنید؛ شکلات ذوب‌شده بافت متفاوتی می‌دهد.

آبنبات شکلاتی نامی کلی برای شیرینی‌های شکلاتیِ کوچک است و ممکن است مغزدار یا روکش‌دار باشد. پرالین معمولاً مغزی از مغزهای آجیلی و شکر کاراملی دارد که با شکلات ترکیب یا پوشانده می‌شود.

بله؛ شکلات ترکیباتی دارد که سگ‌ها نمی‌توانند به‌خوبی تجزیه کنند، و مقدار خطر به نوع و میزان شکلات و اندازهٔ سگ بستگی دارد. آبنبات را دور از دسترس حیوان نگه دارید و اگر سگ آن را خورد، سریع با دامپزشک تماس بگیرید.