Brzoskwinia

Szukaj owocu o wyraźnym, słodkim zapachu i lekko miękkim miąższu przy szypułce. Zielonkawy odcień przy ogonku zwykle oznacza, że brzoskwinia jeszcze dojrzewa; mocno pomarszczone lub obite owoce mogą być przejrzałe.

Zostaw ją na blacie w temperaturze pokojowej, najlepiej w papierowej torbie; sprawdzaj codziennie, bo mięknie szybko. Gdy dojrzeje, włóż ją do lodówki i zjedz w ciągu kilku dni.

Tak, skórka jest jadalna — dokładnie umyj i osusz owoc przed jedzeniem. Jeśli przeszkadza ci jej meszek, potrzyj brzoskwinię pod bieżącą wodą albo zanurz na chwilę we wrzątku, a potem przełóż do zimnej wody i zdejmij skórkę.

Przekrój je na pół i usuń pestki. Posmaruj przekrojone powierzchnie odrobiną oleju i grilluj stroną cięcia w dół przez około 4–5 minut, aż pojawią się ślady rusztu, a miąższ zmięknie.

Dobrze łączy się z jogurtem, twarogiem, migdałami i serem pleśniowym. Wykorzystasz ją w tarcie brzoskwiniowej, cobblerze, crumble oraz sałatkach owocowych; połówki możesz też upiec z odrobiną miodu.

Tak. Pokrój ją na ćwiartki lub plasterki, usuń pestkę, rozłóż kawałki osobno na tacy do zamrożenia, a po stwardnieniu przełóż do szczelnego opakowania; po rozmrożeniu najlepiej sprawdzi się w koktajlu, owsiance lub cieście.

Najłatwiej odróżnić je po skórce: brzoskwinia jest meszkowata, a nektaryna gładka. Nektaryna ma nieco więcej białka i węglowodanów — odpowiednio 1,2 g i 10,4 g na 100 g, wobec 0,8 g białka i 9,1 g węglowodanów w brzoskwini.

Nie rozgryzaj ani nie jedz pestki — jej twarda łupina może spowodować zadławienie, a znajdujące się w środku nasiono zawiera związki, które mogą uwalniać cyjanowodór. Przed podaniem brzoskwini małemu dziecku usuń pestkę i pokrój miąższ na kawałki odpowiednie do jego umiejętności jedzenia.