วารสาร

ถั่วชนิดไหนมีโปรตีนสูงที่สุด

โดยทั่วไปถั่วเหลืองเป็นถั่วที่คุ้นเคยกันดีซึ่งมีโปรตีนสูงที่สุด แต่การเตรียมและขนาดเสิร์ฟอาจทำให้ตัวเลขที่บันทึกไว้ต่างกันได้ มาดูกันว่าถั่วชนิดต่าง ๆ เปรียบเทียบกันอย่างไร และเลือกใช้ให้เหมาะกับมื้ออาหารได้อย่างไร

สรุปสั้น ๆ

โดยทั่วไปถั่วเหลืองสุกให้โปรตีนมากกว่าถั่วที่นิยมกินชนิดอื่นเมื่อเทียบในน้ำหนักเท่ากัน ถั่วลูพินก็มีโปรตีนสูงเป็นพิเศษได้เช่นกัน แม้ปริมาณจะแตกต่างกันระหว่างถั่วต้มเปล่า ๆ กับผลิตภัณฑ์แปรรูป หากต้องการบันทึกให้แม่นยำ ให้ใช้ข้อมูลจากฉลากหรือฐานข้อมูลที่ตรงกับรูปแบบที่คุณกิน

ถั่วขาว ถั่วดำ ถั่วแดง และถั่วปินโตเป็นตัวเลือกกินทั่วไปที่มีโปรตีนใกล้เคียงกัน ไม่มีชนิดไหนที่ชนะอย่างชัดเจนเสมอไป เพราะพันธุ์ วิธีปรุง และปริมาณน้ำที่ดูดซึมต่างกัน โดยปกติเลือกให้เข้ากับมื้ออาหารก็เหมาะกว่าเลือกเพียงเพราะต่างกันเล็กน้อย

  • ถั่วเหลือง: โดยทั่วไปเป็นถั่วกินทั่วไปที่มีโปรตีนสูงที่สุด
  • ถั่วลูพิน: อีกตัวเลือกที่มีโปรตีนสูงเป็นพิเศษ
  • ถั่วขาว ถั่วดำ ถั่วแดง และถั่วปินโต: ตัวเลือกกินทั่วไปที่มีโปรตีนใกล้เคียงกัน
  • ถั่วลูกไก่: มีโปรตีนและมีประโยชน์ แต่โดยมากน้อยกว่าถั่วเหลืองสุก

เปรียบเทียบให้ตรงกัน

ไม่ควรเปรียบเทียบถั่วแห้งกับถั่วสุกโดยตรงจากน้ำหนักเดียวกัน ระหว่างแช่และปรุง ถั่วจะดูดซึมน้ำ ทำให้สารอาหารกระจายอยู่ในส่วนที่มีน้ำหนักมากขึ้น ดังนั้นข้อมูลของถั่วแห้งจึงดูเข้มข้นกว่ามาก แม้โดยปกติเราจะกินถั่วที่ปรุงสุกแล้ว

ถั่วกระป๋องที่สะเด็ดน้ำแล้วก็อาจมีปริมาณสารอาหารต่างจากถั่วที่ชั่งพร้อมน้ำในกระป๋อง เช่นเดียวกับถั่วในซอส ซึ่งน้ำหนักที่บันทึกจะรวมส่วนผสมอื่นนอกเหนือจากถั่วด้วย เมื่อเปรียบเทียบชนิดของถั่ว ให้ใช้สภาพเดียวกัน เช่น ถั่วสุกสะเด็ดน้ำต่อ 100 กรัม

  • ตรวจดูว่าข้อมูลระบุว่าเป็นถั่วแห้ง สุก สะเด็ดน้ำ หรือไม่สะเด็ดน้ำ
  • เปรียบเทียบถั่วเปล่า ๆ กับถั่วเปล่า ๆ ไม่ใช่ถั่วในซอส
  • ใช้ฐานปริมาณเดียวกันในการเปรียบเทียบทุกครั้ง
  • เลือกข้อมูลจากฉลากบรรจุภัณฑ์หรือกระป๋อง หากตรงกับสิ่งที่คุณกิน

ถั่วที่กินทั่วไปจัดอยู่ในกลุ่มไหน

ถั่วเหลืองอยู่ในกลุ่มที่มีโปรตีนสูงที่สุดอย่างชัดเจน เพราะมีโปรตีนและไขมันมากกว่าถั่วที่คุ้นเคยกันส่วนใหญ่ ถั่วลูพินก็อยู่ในกลุ่มที่มีโปรตีนสูง แต่แบบแปรรูปอาจเติมเกลือหรือส่วนผสมอื่น เนื้อสัมผัสและรสชาติของถั่วลูพินต่างจากถั่วแดง ถั่วดำ หรือถั่วปินโต จึงใช้แทนกันโดยตรงไม่ได้เสมอไป

ถั่วขาว ถั่วดำ ถั่วแดง และถั่วปินโตอยู่ในกลุ่มกลางที่มีปริมาณใกล้เคียงกันโดยรวม ถั่วลูกไก่มักมีโปรตีนอยู่ในช่วงใกล้เคียงกัน แม้ตำแหน่งที่แน่ชัดจะขึ้นกับแหล่งข้อมูลและวิธีเตรียม ส่วนถั่วแขกมีโปรตีนน้อยกว่ามาก เพราะกินเป็นฝักสดและมีน้ำมากกว่าถั่วแห้งที่แก่เต็มที่

  • ถ้าต้องการโปรตีนสูงที่สุด: เลือกถั่วเหลืองหรือถั่วลูพิน
  • สำหรับซุปและสตูว์: เลือกถั่วขาว ถั่วแดง ถั่วดำ หรือถั่วปินโต
  • สำหรับสลัดและอาหารปั่นหรือบด: เลือกถั่วลูกไก่หรือถั่วขาว
  • ถั่วแขกเหมาะเป็นผักเคียง มากกว่าจะเป็นถั่วเมล็ดแห้งที่ให้สารอาหารเข้มข้น

จัดมื้อที่มีถั่วให้โปรตีนสูงขึ้น

ชนิดของถั่วมีผล แต่ปริมาณที่ใส่ในมื้ออาหารก็สำคัญเช่นกัน ถั่วเหลืองเพียงช้อนเล็ก ๆ อาจให้โปรตีนน้อยกว่าถั่วชนิดอื่นที่ตักใส่ในปริมาณมาก อย่าดูแค่อันดับของถั่ว แต่ให้บันทึกปริมาณที่กินจริง

ยังสามารถกินถั่วร่วมกับอาหารอื่นที่มีโปรตีนได้ เช่น ธัญพืช เมล็ดพืช ไข่ ผลิตภัณฑ์นม ปลา หรือเนื้อสัตว์ ขึ้นอยู่กับความชอบ หากใช้ถั่วเป็นส่วนประกอบหลัก ก็ควรใส่ให้เป็นสัดส่วนสำคัญของจาน ไม่ใช่แค่โรยหน้า

  • ใส่ถั่วในซุป สตูว์ และสลัดให้มากพอ
  • ใช้ถั่วแทนไส้บางส่วนที่มีโปรตีนน้อย
  • ผสมถั่วลงในข้าว บุลกูร์ หรือพาสต้าโฮลเกรน
  • เลือกถั่วเปล่า ๆ หากต้องการบันทึกติดตามได้ง่ายขึ้น
  • นับส่วนผสมหลักทุกอย่างในมื้ออาหารให้ครบ

เลือกข้อมูลที่ตรงกับอาหารในจาน

ฐานข้อมูลอาหารอาจแสดงตัวเลขหลายค่าให้กับถั่วชนิดเดียวกัน เพราะข้อมูลแต่ละรายการอ้างถึงผลิตภัณฑ์คนละแบบ ก่อนเลือก ให้ดูชนิดของถั่ว สภาพหลังปรุง และการสะเด็ดน้ำ หากปรุงจากถั่วแห้ง ให้บันทึกน้ำหนักถั่วแห้งก่อนปรุง หรือชั่งถั่วที่ปรุงเสร็จแล้วแบ่งเป็นส่วน ๆ ด้วยวิธีเดียวกันทุกครั้ง

สำหรับถั่วกระป๋องหรือถั่วบรรจุหีบห่อ ฉลากโภชนาการมักตรงกับผลิตภัณฑ์นั้นมากที่สุด หากฉลากระบุค่าของถั่วที่สะเด็ดน้ำแล้ว ให้บันทึกตามปริมาณถั่วที่สะเด็ดน้ำ ซอส น้ำมัน และน้ำสลัดควรบันทึกแยกต่างหาก เว้นแต่จะรวมอยู่ในข้อมูลของผลิตภัณฑ์แล้ว

  • บันทึกชนิดของถั่วให้ตรงตามจริง
  • เลือกข้อมูลถั่วสุกหรือถั่วแห้งให้ถูกต้อง
  • ระบุว่าน้ำหนักเป็นน้ำหนักหลังสะเด็ดน้ำหรือไม่
  • แบ่งถั่วที่ปรุงเองด้วยวิธีเดิมทุกครั้ง
  • บันทึกซอส น้ำมัน และเครื่องโรยหน้าที่เติมลงไป

เหตุผลในการเลือกถั่วไม่ได้มีแค่โปรตีน

ถั่วเมล็ดแก่ส่วนใหญ่ยังมีใยอาหารและคาร์โบไฮเดรต ส่วนถั่วเหลืองมีไขมันมากกว่าถั่วชนิดอื่นหลายชนิด ความแตกต่างเหล่านี้ส่งผลต่อพลังงานโดยรวมและเนื้อสัมผัสของมื้ออาหารด้วย ไม่ใช่แค่ปริมาณโปรตีน ดังนั้นตัวเลือกที่ดีที่สุดอาจขึ้นกับอาหารอย่างอื่นที่มีอยู่ในจานแล้ว

การสลับชนิดของถั่วช่วยให้ติดตามอาหารและวางแผนมื้ออาหารได้สะดวกขึ้น ถั่วแดงเข้ากับอาหารสไตล์พริกและถั่ว ถั่วดำเหมาะกับอาหารแบบโบวล์และไส้ต่าง ๆ ส่วนถั่วขาวปั่นผสมในซุปและซอสได้ง่าย การเลือกถั่วที่ชอบและกินได้ในปริมาณที่อิ่มพอดีมักสำคัญกว่าความแตกต่างของโปรตีนเพียงเล็กน้อย

  • พิจารณาใยอาหารและพลังงานรวมควบคู่กับโปรตีน
  • เลือกเนื้อสัมผัสให้เหมาะกับอาหาร
  • ตรวจดูเกลือ น้ำตาล และไขมันที่เติมในผลิตภัณฑ์แปรรูป
  • สลับกินถั่วหลายชนิดเพื่อให้มื้ออาหารหลากหลาย

บทความอื่น ๆ ในวารสาร