สับปะรด

เลือกผลที่มีกลิ่นหอมหวานบริเวณขั้ว เปลือกมีสีเหลืองปนเขียว และผลแน่นไม่ช้ำ สับปะรดที่ตัดจากต้นแล้วจะไม่หวานขึ้นมากเมื่อวางทิ้งไว้ แต่กลิ่นและเนื้ออาจเปลี่ยนได้

ตัดหัวและท้ายให้เป็นฐานมั่นคง แล้วฝานเปลือกตามแนวโค้ง จากนั้นใช้มีดเล็กเฉือนตาเป็นแนวเฉียงตามร่องตา เนื้อใกล้แกนกินได้ แต่แกนจะแข็งกว่าเนื้อรอบนอก

เก็บชิ้นสับปะรดในภาชนะปิดสนิทในตู้เย็นและกินภายในไม่กี่วัน หากยังไม่ปอก ให้เก็บในที่เย็นและอากาศถ่ายเท; เมื่อหั่นแล้วไม่ควรวางทิ้งไว้ที่อุณหภูมิห้องนาน

ใช้ทำข้าวผัดสับปะรด แกงคั่วสับปะรด หรือย่างเป็นเครื่องเคียงก็ได้ ความเปรี้ยวหวานช่วยตัดรสอาหารเค็มและมัน โดยควรใส่ลงในแกงช่วงท้ายเพื่อไม่ให้เนื้อนิ่มเละเกินไป

สับปะรดสดมีเอนไซม์โบรมีเลนที่ย่อยโปรตีนในเจลาติน จึงทำให้วุ้นไม่จับตัวแน่น หากต้องการใช้ ให้ต้มสับปะรดก่อนเพื่อทำให้เอนไซม์หมดฤทธิ์ หรือเลือกใช้สับปะรดกระป๋องที่ผ่านความร้อนแล้ว

สับปะรดสดมีใยอาหารมากกว่า เพราะยังมีเนื้อผลไม้ทั้งชิ้น ส่วนน้ำสับปะรดมีใยอาหาร 0.2 กรัมต่อ 100 กรัม