Bakbanaan

Een groene schil en stevig vruchtvlees wijzen op een onrijpe, zetmeelrijke bakbanaan; die is geschikt om te koken of hartig te bakken. Bij een gele schil met zwarte plekken is het vruchtvlees zachter en zoeter, ideaal om in plakken te bakken.

Pel de bakbanaan en snijd hem schuin in plakken van ongeveer een centimeter. Bak ze in een laagje olie op middelhoog vuur in 2 à 3 minuten per kant goudbruin; gebruik een groene bakbanaan voor stevige, hartige plakken en een rijpe voor zachte, zoete.

Snijd een groene bakbanaan in dikke stukken en bak die ongeveer 3 minuten per kant in olie. Druk de stukken plat en bak ze nogmaals, tot ze knapperig en goudbruin zijn; bestrooi ze met zout.

Bewaar bakbanaan op kamertemperatuur en laat hem daar narijpen; een papieren zak kan dat versnellen. Een rijpe bakbanaan kun je na het pellen invriezen, bijvoorbeeld in stukken voor later bakken of pureren.

Gebakken rijpe bakbanaan past goed bij rijst en bonen, pittige stoofgerechten of gegrild vlees. De krokante patacones van groene bakbanaan zijn lekker met knoflooksaus of een frisse salsa.

Niet één op één: gewone banaan is zachter en zoeter, en valt bij bakken sneller uit elkaar. Voor een gerecht waarin stevige, hartige plakken nodig zijn, werkt aardappel beter; voor zoete gebakken plakken kun je gewone banaan gebruiken, maar houd die goed in de gaten.

Dat kan, maar een groene bakbanaan is hard en zetmeelrijk en wordt meestal gekookt of gebakken. Een rijpe bakbanaan is zachter en zoeter, maar wordt ook vaak verhit voor de smaak en structuur.