Sariwang niyog

Pumili ng niyog na mabigat para sa laki nito, walang bitak o tagas, at hindi malambot o inaamag ang mga mata. Kapag inalog, dapat marinig ang tubig sa loob; ang kaunting lagaslas ay hindi nangangahulugang kaunti ang laman.

Saluhin muna ang tubig sa niyog sa isang mangkok, saka pukpukin paikot ang bao gamit ang likod ng matibay na kutsilyo o martilyo hanggang mabiyak. Singitan ng kutsara ang laman; balatan ang manipis na kayumangging balat kung gusto mo ng maputing laman.

Ilagay ang laman sa lalagyang may takip at palamigin; gamitin sa loob ng tatlo hanggang apat na araw. Para mas matagal, hiwain o gadgarin at i-freeze sa maliliit na bahagi.

Masarap itong gadgarin sa ginataang gulay, laing, ginataang bilo-bilo at mga kakanin. Puwede rin itong gawing bukayo o ihalo sa kanin at ulam bilang sariwa at malinamnam na palamuti.

Mas matigas at mas makapal ang laman ng sariwang hinog na niyog, kaya madaling gadgarin o hiwain para sa mga lutuing may gata. Mas malambot at mala-gel ang laman ng murang niyog, na karaniwang kinakain kasama ng tubig nito.

Puwede, pero mas basa at malambot ang sariwang niyog, samantalang mas puro at tuyo ang lasa ng pinatuyong niyog. Kung sariwa ang ipapalit, bawasan nang kaunti ang ibang likido sa timpla at huwag asahang magiging kasing-tuyo o kasing-langutngot ang resulta.

Oo, puwede itong kainin nang hilaw: hugasan ang bao bago buksan, at banlawan ang laman kung nadikitan ito ng balat o bao. Itapon ang laman kung may maasim o panis na amoy, amag, o kakaibang kulay.