مجله

فیبر غذایی چیست و چطور آن را پیگیری کنیم

فیبر غذایی بخشی از خوراکی‌های گیاهی است که در فرایند گوارش به‌طور کامل تجزیه نمی‌شود. این راهنما نقش فیبر، منابع اصلی آن و روش پیگیری‌اش را بدون پیچیده کردن وعده‌های غذایی توضیح می‌دهد.

فیبر غذایی واقعاً چیست

فیبر نوعی کربوهیدرات است که به‌طور طبیعی در غذاهای گیاهی وجود دارد. برخلاف قندها و نشاسته، در روده باریک به‌طور کامل تجزیه نمی‌شود. فیبر در دستگاه گوارش به مسیر خود ادامه می‌دهد و بر بافت مدفوع اثر می‌گذارد و غذای برخی از باکتری‌های روده را تأمین می‌کند.

فیبر یک ماده واحد نیست، بنابراین غذاهای مختلف می‌توانند اثرهای متفاوتی داشته باشند. بعضی انواع آب جذب می‌کنند، بعضی به حجم مدفوع می‌افزایند و برخی را باکتری‌های روده تخمیر می‌کنند. خوردن انواع مختلف غذاهای گیاهی راهی عملی برای دریافت چند نوع فیبر است.

اگر غذای مصرفی‌تان را ثبت می‌کنید، ممکن است فیبر را در کنار کربوهیدرات روی برچسب ارزش غذایی یا در برنامه ثبت غذا ببینید. مقدار هدف شما می‌تواند به سن، نیازها و توصیه‌های محلی بستگی داشته باشد. مقدار فعلی مصرف‌تان نقطه شروع خوبی برای ایجاد تغییر است.

فیبر محلول و نامحلول به زبان ساده

فیبر را اغلب به دو نوع محلول و نامحلول تقسیم می‌کنند، هرچند بسیاری از غذاها ترکیبی از هر دو را دارند. فیبر محلول با آب ترکیب می‌شود و هنگام گوارش می‌تواند بافتی ژل‌مانند پیدا کند. جو دوسر، لوبیا، عدس، سیب و مرکبات منابع خوبی از آن هستند.

فیبر نامحلول مانند فیبر محلول در آب حل نمی‌شود. این نوع فیبر به حجم مدفوع می‌افزاید و به حرکت غذا در دستگاه گوارش کمک می‌کند. نان‌های سبوس‌دار، برنج قهوه‌ای، سبوس گندم، مغزها، دانه‌ها و بسیاری از سبزیجات حاوی آن هستند.

لازم نیست این دو گروه را جداگانه ثبت کنید، مگر اینکه دلیل مشخصی برای این کار داشته باشید. معمولاً ثبت مقدار کل فیبر در کنار یک گزارش متنوع از غذاها کاربردی‌تر است. به الگوی وعده‌های غذایی‌تان نگاه کنید، نه اینکه بخواهید تک‌تک مواد غذایی را دسته‌بندی کنید.

  • منابع فیبر محلول شامل جو دوسر، لوبیا، عدس، سیب و پرتقال هستند.
  • منابع فیبر نامحلول شامل غلات سبوس‌دار، برنج قهوه‌ای، مغزها و پوست سبزیجات هستند.
  • حبوبات، میوه‌ها و سبزیجات ممکن است بیش از یک نوع فیبر داشته باشند.

جای فیبر در وعده‌ها و میان‌وعده‌ها

فیبر را می‌توان از میوه‌ها، سبزیجات، حبوبات، غلات کامل، مغزها و دانه‌ها دریافت کرد. گنجاندن یک یا چند گروه از این مواد در هر وعده، دریافت فیبر را در طول روز پخش می‌کند. این کار می‌تواند تنوع طعم و بافت غذاها را هم بیشتر کند.

تغییرهای ساده اغلب بهتر از این است که کل برنامه غذایی‌تان را از نو بچینید. می‌توانید یک غذای آشنا را نگه دارید و نوع غله آن را عوض کنید، حبوبات به آن بیفزایید یا یک سبزی دیگر کنار آن بگذارید. هنگام ثبت وعده، ماده غذایی و مقدار واقعی مصرف‌شده را وارد کنید تا برآورد فیبر با چیزی که خورده‌اید مطابقت داشته باشد.

پوست میوه‌ها و سبزیجاتی که خوردنی و خوشایند هستند می‌تواند فیبر داشته باشد. شستن محصولات و نگه داشتن پوست سیب‌زمینی، سیب یا گلابی یکی از گزینه‌هاست. اگر طعم، بافت یا راحتی‌تان برایتان مهم‌تر است، جدا کردن پوست هم کاملاً قابل قبول است.

  • به‌جای گزینه‌های کم‌فیبر، فرنی جو دوسر یا غلات صبحانه سبوس‌دار انتخاب کنید.
  • به سوپ، خورش، سالاد یا سس پاستا لوبیا، نخود یا عدس اضافه کنید.
  • اگر دوست دارید، از نان سبوس‌دار، پاستای گندم کامل یا برنج قهوه‌ای استفاده کنید.
  • در میان‌وعده‌ها و وعده‌های غذایی میوه، سبزیجات، مغزها یا دانه‌ها بگنجانید.

چطور فیبر را دقیق‌تر ثبت کنیم

برچسب مواد غذایی می‌تواند کمک‌کننده باشد، اما اطلاعات ثبت‌شده در برنامه‌های پیگیری همیشه کامل نیست. ممکن است مقدار فیبر در غذاهایی که کاربران اضافه کرده‌اند درج نشده باشد، حتی اگر آن غذا به‌طور طبیعی فیبر داشته باشد. اگر مقدار ثبت‌شده به‌طور غیرمنتظره‌ای کم یا خالی است، آن را با برچسب بسته‌بندی مقایسه کنید.

نوع غذایی را ثبت کنید که واقعاً خورده‌اید، چون فرایند آماده‌سازی می‌تواند مقدار فیبر را تغییر دهد. برای مثال، نان سفید و نان سبوس‌دار در گزارش غذا جایگزین یکدیگر نیستند. وزن وعده‌های ثبت‌شده برای حبوبات آبکش‌شده و آبکش‌نشده نیز ممکن است متفاوت باشد.

مقدار کل روزانه طبیعتاً بالا و پایین می‌شود، بنابراین یک وعده همه‌چیز را نشان نمی‌دهد. چند روز را بررسی کنید تا ببینید کدام غذاها بیشترین سهم را دارند و معمولاً در چه وعده‌هایی کمبود دیده می‌شود. الگوی معمول شما از تلاش برای یکسان کردن همه روزها مفیدتر است.

  • بررسی کنید که برای غذای ثبت‌شده مقدار فیبر درج شده باشد.
  • توضیح غذای بدون نام برند، روش آماده‌سازی و مقدار آن را با وعده‌تان مطابقت دهید.
  • اگر اطلاعات پایگاه داده برای غذای بسته‌بندی‌شده ناقص به نظر می‌رسد، از برچسب بسته استفاده کنید.
  • به‌جای قضاوت درباره یک روز، چند روز را بررسی کنید.

فیبر را با سرعتی افزایش دهید که برایتان راحت باشد

افزایش ناگهانی و زیاد فیبر می‌تواند ناراحت‌کننده باشد، به‌خصوص اگر پیش از آن فیبر کمی مصرف می‌کرده‌اید. اضافه کردن هر بار یک تغییر، به دستگاه گوارش فرصت سازگاری می‌دهد. سرعت مناسب برای هر فرد متفاوت است؛ پس به احساس خود توجه کنید و خودتان را به افزایش سریع وادار نکنید.

مایعات مهم‌اند، چون بسیاری از انواع فیبر آب را در خود نگه می‌دارند. در طول روز به‌طور منظم مایعات بنوشید و مقدار آن را با توجه به نیازها، میزان فعالیت و محیط اطراف تنظیم کنید. مقدار ثابتی از مایعات برای همه مناسب نیست.

روش آماده‌سازی غذا هم می‌تواند بر راحتی گوارش اثر بگذارد. سبزیجات پخته، میوه نرم، دیپ‌های یکدست تهیه‌شده از حبوبات و جو دوسر کاملاً پخته ممکن است با حجم زیاد سبزیجات خام یا سبوس فرق داشته باشند. در کنار مقدار فیبر، می‌توانید در گزارش غذایی‌تان یادداشت کوتاهی هم درباره احساس راحتی‌تان بنویسید.

  • به‌جای ایجاد چند تغییر هم‌زمان، با یک خوراکی پرفیبر اضافه شروع کنید.
  • منابع فیبر را میان صبحانه، ناهار، شام و میان‌وعده‌ها پخش کنید.
  • در طول روز به‌طور منظم مایعات بنوشید.
  • اگر غذایی برایتان ناراحت‌کننده است، مقدار آن یا روش آماده‌سازی‌اش را تغییر دهید.

یک الگوی متعادل برای دریافت فیبر بسازید

هدف مفید برای دریافت فیبر فقط پیدا کردن غذایی نیست که بالاترین مقدار را دارد. تنوع، انواع مختلف فیبر را فراهم می‌کند و ساختن وعده‌هایی را که دوست دارید تکرار کنید آسان‌تر می‌کند. در طول زمان سعی کنید از غلات کامل، حبوبات، میوه‌ها، سبزیجات، مغزها و دانه‌ها استفاده کنید.

ببینید کدام خوراکی‌های پرفیبر از قبل به‌طور طبیعی در برنامه روزانه‌تان جا دارند. بعد برای وعده‌هایی که مواد گیاهی کمی دارند، یک افزودنی ساده انتخاب کنید؛ مثلاً به ناهار سبزیجات یا به شام حبوبات اضافه کنید. بقیه وعده را متناسب با ترجیحات و نیازهای تغذیه‌ای خود متعادل نگه دارید.

ثبت غذا باید به شما کمک کند الگوها را ببینید، نه اینکه دریافت فیبر را به امتیازی برای قبول یا رد شدن تبدیل کند. میانگین مصرف، تنوع غذاهایی را که می‌خورید و میزان راحتی‌تان با تغییرها بررسی کنید. اگر به هدفی متناسب با شرایط فردی‌تان نیاز دارید، از متخصص تغذیه واجد صلاحیت راهنمایی بگیرید.

  • صبحانه: جو دوسر با میوه و دانه‌ها.
  • ناهار: نان سبوس‌دار با مواد میانی سبزیجات و لوبیا.
  • شام: برنج قهوه‌ای با عدس و سبزیجات مخلوط.
  • میان‌وعده: میوه با مقدار کمی مغز.

همچنین در مجله