شراب سفید

شراب سفید خشک معمولاً کنار ماهی، غذاهای دریایی، مرغ و پنیرهای ملایم خوب می‌نشیند؛ نوع شیرین‌تر را می‌توانید با دسرهای میوه‌ای سرو کنید. برای غذاهای پرادویه یا سس‌های سنگین، طعم شراب ممکن است زیر مزهٔ غذا گم شود.

شراب سفید خشک را خنک، حدود ۸ تا ۱۲ درجهٔ سانتی‌گراد، سرو کنید؛ نوع شیرین یا گازدار را کمی خنک‌تر بنوشید. اگر بطری گرم است، حدود دو ساعت در یخچال بگذارید؛ فریزر ممکن است باعث یخ‌زدن و ترکیدن بطری شود.

در بطری را محکم ببندید و آن را در یخچال بگذارید؛ معمولاً تا سه تا پنج روز کیفیت قابل‌قبولی دارد. شراب گازدار را با درپوش مخصوص محکم کنید، چون گاز آن زودتر از بین می‌رود.

برای سس ماهی، مرغ یا ریزوتو، شراب سفید خشک انتخاب مناسبی است؛ شراب شیرین می‌تواند غذا را شیرین و مزهٔ سس را نامتعادل کند. شرابی را انتخاب کنید که نوشیدن آن هم برای شما خوشایند باشد، نه شرابی که بوی سرکه یا ماندگی می‌دهد.

شراب خشک پس از تخمیر قند کمتری در خود نگه می‌دارد و معمولاً مزهٔ شیرین آشکاری ندارد؛ شراب شیرین قند باقی‌ماندهٔ بیشتری دارد. برای مقایسه، شراب سفید خشک ۶۸ کیلوکالری و ۰٫۲ گرم کربوهیدرات در هر ۱۰۰ گرم دارد، در برابر ۸۲ کیلوکالری و ۵ گرم کربوهیدرات در شراب سفید میز مسکات.

برای سسی که به کمی ترشی و مایع نیاز دارد، آبِ مرغ یا سبزیجات را با اندکی آب‌لیمو یا سرکهٔ سفید جایگزین کنید. آب‌لیمو را کم‌کم اضافه کنید تا ترشی آن بر طعم غذا غلبه نکند.

شراب سفید گازدار در هر ۱۰۰ گرم حدود ۷۲ کیلوکالری دارد؛ شراب سفید حدود ۷۱ کیلوکالری. تفاوت اصلی‌شان گاز و شیوهٔ تولید است، نه مقدار انرژی.

بله، اما افزودن آن به سس سرد یا چاشنی سالاد، الکل را از بین نمی‌برد. اگر می‌خواهید الکل در غذا کمتر بماند، شراب را به مایع داغ اضافه کنید و بگذارید بجوشد؛ بااین‌حال همهٔ الکل لزوماً تبخیر نمی‌شود.