آلو

آلویی را انتخاب کنید که پوستش سالم و بدون لکه‌های نرم و فرورفته باشد و با فشار ملایم کمی جا برود. لایه سفید و مات روی پوست معمولاً موم طبیعی میوه است و به‌تنهایی نشانه کهنگی نیست.

آلوهای سفت را در دمای اتاق، دور از آفتاب مستقیم، کنار هم در یک ظرف بگذارید و روزانه بررسی کنید. وقتی کمی نرم شدند و بوی میوه‌ای گرفتند، برای کندشدن رسیدن به یخچال منتقلشان کنید.

آلوی رسیده را نشسته و در ظرفی با تهویه در یخچال نگه دارید؛ درست پیش از خوردن بشویید تا رطوبت اضافه باعث کپک‌زدن نشود. میوه‌های له‌شده را جدا کنید و آلو را طی چند روز مصرف کنید.

بله؛ آلوها را بشویید، کاملاً خشک کنید، از وسط نصف کنید و هسته‌ها را درآورید. تکه‌ها را ابتدا جدا از هم روی سینی فریز کنید و بعد در کیسه یا ظرف دربسته بگذارید؛ برای کمپوت، اسموتی یا پخت‌وپز مستقیم از حالت یخ‌زده استفاده کنید.

آلوهای نصف‌شده و بی‌هسته را با کمی آب در قابلمه بریزید و پس از جوش‌آمدن، حدود ۸ تا ۱۲ دقیقه با شعله کم بپزید تا نرم شوند اما شکلشان را حفظ کنند. برای مزه شیرین‌تر، هنگام پخت کمی شکر اضافه کنید.

آلو تازه در سالاد میوه، تارت و کیک خوب است و می‌توانید با آن مربا یا کمپوت درست کنید. برای خورش آلو معمولاً از آلو خشک یا آلو بخارا استفاده می‌شود؛ آلو تازه هم در بعضی دستورها به کار می‌رود، اما بافت و ترشی غذا را تغییر می‌دهد.

آلو خشک به‌دلیل گرفتن آب، در هر ۱۰۰ گرم انرژی بیشتری دارد: ۱۰۷ کیلوکالری در برابر ۴۸ کیلوکالری در آلو. آلو خشک فیبر بیشتری هم دارد؛ آن را پیش از افزودن به خورش بشویید و اگر سفت است، کمی در آب گرم بخیسانید.