پیاز

پیاز را نازک خرد کنید و با کمی روغن، روی حرارت کم تفت دهید؛ هر از گاهی هم بزنید تا نرم و قهوه‌ای طلایی شود، حدود ۳۰ تا ۴۵ دقیقه. حرارت زیاد آن را پیش از نرم‌شدن می‌سوزاند.

پیاز را حدود ۱۵ دقیقه در یخچال بگذارید و با چاقوی تیز خرد کنید؛ چاقوی کند سلول‌های بیشتری را له می‌کند و بخار تند پیاز بیشتر آزاد می‌شود. ته پیاز را تا آخر کار جدا نکنید.

پیاز خردشده را در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و طی چند روز مصرف کنید؛ آن را کنار غذاهای آماده و بی‌پوشش رها نکنید، چون بویش را می‌گیرند. پیاز کامل را در جای خنک، خشک و دارای جریان هوا نگه دارید.

پیاز داغ پایهٔ خورش‌هایی مثل قورمه‌سبزی و قیمه، عدسی و آش رشته است. برای پیاز داغ خلالی، پیاز را نازک و یکدست ببرید و در روغن داغ، کم‌کم سرخ کنید تا همهٔ خلال‌ها هم‌رنگ شوند.

در سالاد و غذاهای خام، پیازچه طعم ملایم‌تری می‌دهد؛ در سوپ و خورش، تره‌فرنگی خردشده جایگزین مناسبی است. هر دو طعم پیاز را تقلید می‌کنند، اما عطر و شیرینی‌شان یکسان نیست.

پیاز را نازک خلال کنید و چند دقیقه در آب سرد بخیسانید، سپس آبکش و خشک کنید. این روش تندی را کم می‌کند و برای سالاد شیرازی و ساندویچ مناسب است.

نه؛ پیاز خام، پخته و خشک‌شده برای سگ و گربه مناسب نیست و نباید در غذای آن‌ها باشد. غذاهای انسانیِ دارای پیاز را هم به حیوان خانگی ندهید.

پیازی که می‌خوریم بخش زیرزمینی و فشردهٔ گیاه پیاز است؛ برگ‌های گوشتی آن لایه‌لایه روی هم قرار می‌گیرند. گیاه در صورت رشد کامل، ساقهٔ گل‌دهنده هم می‌سازد.