لوبیا سبز

برای لوبیا سبز ترد و خوش‌رنگ، آن را در آب جوشِ نمک‌دار حدود ۴ تا ۶ دقیقه بپزید و بعد آبکش کنید؛ برای بافت نرم‌تر، چند دقیقه بیشتر زمان بدهید. در بخارپز هم معمولاً ۶ تا ۸ دقیقه کافی است.

سر و ته لوبیاها را بگیرید و اگر رشتهٔ کناری دارند جدا کنید؛ غلاف‌های درشت را از وسط نصف کنید تا یکنواخت بپزند. آن‌ها را با کمی روغن و حرارت نسبتاً زیاد ۵ تا ۷ دقیقه تفت دهید و گاهی هم بزنید.

غلاف‌های سفت و تردی را بردارید که رنگی زنده دارند و با خم‌کردن به‌جای تا شدن، می‌شکنند. لوبیاهای چروکیده، نرم یا دارای لکه‌های قهوه‌ای معمولاً تازگی کمتری دارند.

لوبیا سبز خشک‌نشسته را در کیسه‌ای نیمه‌باز یا ظرف دربسته در کشوی سبزیجات یخچال بگذارید و ترجیحاً طی چند روز مصرف کنید. برای فریزکردن، آن را ۲ تا ۳ دقیقه در آب جوش بجوشانید، فوراً در آب یخ خنک کنید و پس از خشک‌کردن بسته‌بندی کنید.

با سیر، گوجه‌فرنگی، لیمو، شوید و بادام هم‌خوانی خوبی دارد؛ کنار مرغ یا ماهی هم می‌توانید آن را با کمی روغن زیتون تفت دهید. خوراک لوبیا سبز و لوبیا پلوی ایرانی از غذاهای شناخته‌شده‌ای هستند که در آن‌ها به کار می‌رود.

بله، غلاف‌های تازه را پس از شستن می‌توانید خام و باریک خردشده در سالاد بخورید؛ بااین‌حال پختنشان بافت را نرم‌تر می‌کند و جویدنشان را آسان‌تر می‌سازد.

لوبیا سبز غلاف نارس و خوراکیِ گیاه است، اما لوبیا معمولاً دانهٔ رسیده‌ای است که از غلاف جدا شده و خشک مصرف می‌شود. در هر ۱۰۰ گرم، لوبیا ۱۳۱ کیلوکالری و ۹٫۰۸ گرم پروتئین دارد؛ لوبیا سبز ۲٫۲ گرم پروتئین دارد.

نه؛ لوبیا سبز را بیشتر به‌عنوان سبزیِ غلافی می‌خورند، نه منبع اصلی پروتئین. هر ۱۰۰ گرم آن ۲٫۲ گرم پروتئین دارد، پس برای وعده‌ای سیرکننده‌تر آن را کنار تخم‌مرغ، مرغ یا حبوبات بگذارید.