مربای انگور

انگورهای رسیده و شیرین، اما سفت و سالم انتخاب کنید؛ انگورهای له‌شده یا کپک‌زده طعم مربا را خراب می‌کنند. اگر انگور دانه‌دار است، پیش از پخت دانه‌ها را جدا کنید یا پس از نرم‌شدن میوه، آن را از صافی بگذرانید.

انگور و شکر را روی حرارت ملایم بگذارید تا آب بیندازد، سپس بدون در بپزید تا آب اضافی بخار شود و میوه نرم شود؛ کف روی سطح را بگیرید. برای آزمودن قوام، کمی از مربا را روی بشقابی سرد بریزید؛ اگر پس از خنک‌شدن روان نشد، آماده است.

چند قطره از مربای داغ را روی بشقابی که از قبل در یخچال سرد کرده‌اید بریزید و یک دقیقه صبر کنید. اگر قطره با کج‌کردن بشقاب به‌سرعت راه نیفتاد و سطحش کمی چین خورد، پخت کافی است.

مربای خنک‌شده را در ظرف تمیز و دربسته داخل یخچال بگذارید و هر بار با قاشق تمیز از آن بردارید. اگر کپک، بوی غیرعادی یا نشانه‌ای از تخمیر دیدید، آن را نچشید و دور بریزید.

روی نان و کره، همراه پنیرهای ملایم یا کنار ماست ساده خوش‌طعم است. می‌توانید مقدار کمی هم در لایه‌های کیک، داخل شیرینی‌های کره‌ای یا روی فرنی بریزید.

در نان و صبحانه، مربای توت‌فرنگی یا آلبالو جایگزین ساده‌ای است، اما طعم میوه‌ای متفاوتی می‌دهد. برای لایه‌کردن در کیک و شیرینی، مربای زردآلو هم مناسب است؛ اگر غلیظ است، آن را کمی گرم کنید تا راحت‌تر پخش شود.

مربای پرتقال در هر ۱۰۰ گرم ۶۶٫۳ گرم کربوهیدرات دارد؛ مقدار مربای انگور ۶۱ گرم است. تفاوت اصلی در عطر و طعم میوه است، نه در شیوه مصرف آن‌ها.