گیلاس تازه

گیلاس‌های سفت و براق با پوست سالم و ساقه‌های سبز را بردارید؛ میوه‌های ترک‌خورده، چروکیده یا له‌شده زودتر خراب می‌شوند.

گیلاس را نشسته و با ساقه در ظرفی کم‌عمق، در یخچال نگه دارید و درست پیش از خوردن زیر آب سرد بشویید. رطوبتِ مانده روی میوه ماندگاری‌اش را کم می‌کند.

گیلاس‌ها را بشویید، کاملاً خشک کنید و هسته‌شان را بگیرید؛ سپس در یک لایه روی سینی بگذارید تا یخ بزنند و به کیسه منتقل کنید. این روش نمی‌گذارد همهٔ گیلاس‌ها به هم بچسبند.

گیلاس را روی دهانهٔ یک بطری باریک بگذارید و با چوب غذاخوری یا نیِ ضخیم از محل ساقه فشار دهید تا هسته داخل بطری بیفتد. این کار را روی سطحی انجام دهید که آب گیلاس به آن آسیب نمی‌زند.

گیلاسِ هسته‌گرفته برای پای، تارت و کرامبل مناسب است؛ برای کمپوت هم آن را با کمی آب و شکر چند دقیقه بجوشانید تا نرم شود، نه آن‌قدر که شکلش را کاملاً از دست بدهد.

گیلاس تازه از آلبالوی ترش شیرین‌تر است؛ برای پای یا مربا می‌توانید آن را جایگزین کنید و کمی آب‌لیمو بیفزایید تا مزهٔ ترش‌تر شود. آلبالوی ترش در هر ۱۰۰ گرم ۴۴ کیلوکالری دارد و گیلاس تازه ۴۸ کیلوکالری.

هسته را کامل خارج کنید و گیلاس را برای کودک خردسال کامل ندهید؛ آن را از طول به چهار قسمت کوچک ببرید تا خطر گیرکردن در گلو کمتر شود. هنگام خوردن هم کودک باید نشسته و زیر نظر شما باشد.