توت‌فرنگی

توت‌فرنگی‌هایی را بردارید که رنگ یکدست و سرخ، برگ‌های سبز و سطحی سفت و بی‌لک دارند. بوی خوش و میوه‌ای نشانهٔ خوبی است؛ توت‌فرنگی‌های له‌شده یا کپک‌زده را انتخاب نکنید.

درست پیش از خوردن، توت‌فرنگی را با برگ‌هایش زیر آب سرد بگیرید و بعد آرام خشک کنید؛ خیس‌خوردن طولانی، میوه را نرم و کم‌عطر می‌کند. برگ‌ها را پس از شستن جدا کنید تا آب وارد بافت میوه نشود.

توت‌فرنگی‌ها را نشسته، در یک لایه داخل ظرفی کم‌عمق و با دستمال کاغذی خشک نگه دارید و ظرف را در یخچال بگذارید. میوه‌های نرم یا کپک‌زده را جدا کنید و فقط پیش از خوردن بشویید.

توت‌فرنگی‌ها را بشویید، برگ‌ها را جدا کنید و کاملاً خشکشان کنید. آن‌ها را با فاصله روی سینی بچینید و پس از یخ‌زدن به کیسه یا ظرف دربسته منتقل کنید؛ این روش نمی‌گذارد یک تودهٔ به‌هم‌چسبیده درست شود.

توت‌فرنگی تازه برای تزیین کیک و چیزکیک، افزودن به ماست و تهیهٔ اسموتی مناسب است. برای مربا، میوه را با شکر و کمی آب‌لیمو روی حرارت ملایم بپزید تا نرم شود و شربت غلیظ شود.

برای تزیین کیک یا افزودن به ماست، تمشک جایگزین خوبی است و طعمی ترش‌تر دارد. در اسموتی، تکه‌های هلو هم بافت نرمی می‌دهند، اما عطر و مزهٔ توت‌فرنگی را ندارند.

توت‌فرنگی کامل و سفت می‌تواند خطر خفگی داشته باشد. برای کودک خردسال، برگ‌ها را جدا کنید و میوهٔ نرم و رسیده را به تکه‌های کوچک و متناسب با توانایی جویدن او ببرید؛ هنگام خوردن نیز کنارش بمانید.