زردآلو تازه

زردآلویی را بردارید که بوی میوه‌ای داشته باشد و با فشار ملایم کمی نرم شود، اما له‌شده یا ترک‌خورده نباشد. رنگ نارنجیِ یکدست به‌تنهایی نشانهٔ رسیدگی نیست.

اگر هنوز سفت است، آن را در دمای اتاق بگذارید تا نرم و خوش‌بو شود؛ برای کندکردن رسیدن، زردآلوی رسیده را در یخچال نگه دارید و طی چند روز مصرف کنید. درست پیش از خوردن بشویید تا زودتر خراب نشود.

زردآلوها را بشویید، خشک کنید، از وسط نصف کنید و هسته‌ها را درآورید. نیمه‌ها را جدا از هم روی سینی فریز کنید و بعد در کیسه بگذارید؛ پس از یخ‌زدایی نرم می‌شوند و برای اسموتی، کمپوت یا پخت مناسب‌ترند تا خوردن به‌صورت تازه.

برای تارت و کیک، نیمه‌های زردآلو را روی خمیر بچینید؛ پخت، بافتشان را نرم و شیرینی‌شان را پررنگ‌تر می‌کند. زردآلوی تازه همچنین کنار ماست، پنیر و مغز بادام خوب می‌شود.

در تارت و کیک، هلو یا شلیلِ سفت جایگزین مناسبی است؛ آن‌ها را هم به قاچ‌های هم‌اندازه ببرید. اگر دستور به زردآلوی تازه و آبدار وابسته است، میوهٔ خشک جایگزین هم‌ارزی نیست و به مایع و زمان پخت بیشتری نیاز دارد.

هستهٔ سخت را نشکنید و مغز داخل آن را نخورید؛ مغز هسته می‌تواند ترکیبات زیان‌آور آزاد کند. هسته را دور بیندازید و دور از دسترس کودکان نگه دارید.

هسته را کامل جدا کنید و میوه را به قطعه‌های کوچک و نرم ببرید؛ زردآلوی سفت یا تکه‌های بزرگ می‌توانند خطر خفگی داشته باشند. کودک هنگام خوردن باید نشسته باشد و زیر نظر شما بماند.