نان فرانسوی

پوسته را کمی با آب نم‌دار کنید و نان را چند دقیقه در فر داغ با دمای حدود ۱۸۰ درجهٔ سانتی‌گراد بگذارید؛ وقتی پوسته ترد شد، آماده است. نان را پس از بیرون آوردن زود بخورید، چون با سرد شدن دوباره سفت می‌شود.

نان را پس از خنک شدن در کیسهٔ کاغذی یا پارچه‌ای، در دمای اتاق نگه دارید و همان روز یا روز بعد مصرف کنید. برای نگهداری طولانی‌تر، آن را برش بزنید و در کیسهٔ دربسته فریز کنید؛ برش‌ها را مستقیم در توستر گرم کنید.

بله؛ بهتر است پیش از فریز کردن آن را به اندازهٔ مصرف برش بزنید و در کیسهٔ دربسته بگذارید تا خشک نشود. برش‌ها را در توستر یا چند دقیقه در فر گرم کنید؛ برای یک قرص کامل، بگذارید در دمای اتاق یخش باز شود و بعد پوسته را در فر ترد کنید.

از آن برای ساندویچ‌های گرم و سرد، نان سیر و بروشتا استفاده می‌کنند. برش‌های نان را با روغن زیتون یا کره برشته کنید و رویشان گوجه و سبزی، پنیر یا مواد دلخواه بگذارید.

بله، به‌ویژه اگر کمی بیات شده باشد؛ برش‌های ضخیم را در مخلوط تخم‌مرغ و شیر بخیسانید تا مایه را جذب کنند، اما وا نروند. سپس در تابه با حرارت متوسط، هر طرف را چند دقیقه سرخ کنید تا طلایی شود.

بگت معمولاً باریک و کشیده است و پوستهٔ ترد و مغز نسبتاً جویدنی دارد؛ نان فرانسوی می‌تواند شکل و بافت متفاوتی داشته باشد. در هر صد گرم، نان فرانسوی ۶۰۲ میلی‌گرم سدیم دارد، در برابر ۵۰۰ میلی‌گرم در بگت فرانسوی.

نان خشک یا بیات را مکعبی خرد و برشته کنید تا کروتان سالاد یا سوپ شود؛ خرده‌هایش هم برای پوشش غذا مناسب است. برای پودینگ نان، تکه‌ها را با شیر و تخم‌مرغ مخلوط کنید و در فر بپزید.

معمولاً بله؛ نان فرانسوی رایج از آرد گندم درست می‌شود و بنابراین گلوتن دارد. اگر نان بدون گلوتن می‌خواهید، سراغ نوعی بروید که مشخصاً با آردهای بدون گلوتن تهیه شده باشد.