خرچنگ

خرچنگ زنده یا خام را در آب جوشِ نمک‌دار بگذارید؛ خرچنگ متوسط معمولاً حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه زمان می‌خواهد. وقتی گوشت پوسته‌اش مات و سفید شد، آن را آبکش کنید و پیش از بازکردن کمی خنک کنید.

پس از پخت و خنک‌شدن، پاها و چنگال‌ها را جدا کنید و با پشت چاقو یا گردوشکن پوسته‌شان را ترک بدهید. پوستهٔ تنه را بردارید و گوشت سفید را بیرون بیاورید؛ بخش‌های آبششیِ پرمانند و کیسهٔ معده را دور بریزید.

گوشت خرچنگ را حداکثر تا دو ساعت پس از پخت در ظرف دربسته داخل یخچال بگذارید و طی ۳ تا ۴ روز مصرف کنید. برای نگهداری طولانی‌تر، گوشت را بسته‌بندی کنید و در فریزر بگذارید.

خرچنگ را از شب قبل در ظرفی دربسته داخل یخچال بگذارید تا آرام یخ‌زدایی شود؛ برای تکه‌های کوچک، آب سرد و بسته‌بندیِ کاملاً بسته روش سریع‌تری است. آن را روی پیشخوان رها نکنید و پس از یخ‌زدایی زود بپزید.

گوشت خرچنگ در سالاد دریایی، پاستا و کتلت یا کیک خرچنگ خوب جواب می‌دهد. برای کیک خرچنگ، گوشت را با تخم‌مرغ، کمی آرد سوخاری و سبزی معطر مخلوط کنید و دو طرفش را در تابه سرخ کنید.

بله؛ میگو را می‌توانید در پاستا، سالاد یا کتلت به‌جای گوشت خرچنگ به کار ببرید، اما بافتش سفت‌تر و مزه‌اش متفاوت است. میگو در هر ۱۰۰ گرم ۱۷٫۶ گرم پروتئین دارد؛ خرچنگ ۲۰ گرم.