Szpinak suszony

Wsyp go prosto do zupy, sosu lub farszu, żeby wchłonął płyn podczas gotowania. Do jajecznicy, omletu albo twarogu najpierw zalej go gorącą wodą na kilka minut i dobrze odciśnij.

Zacznij od małej garści, mniej więcej 10–15 g, na danie dla dwóch osób; suszone liście są skoncentrowane i po namoczeniu zwiększają objętość. Jeśli dodajesz je do zupy lub sosu, możesz pominąć namaczanie.

Zalej go gorącą wodą na około 5–10 minut, a potem odcedź i odciśnij, jeśli ma trafić do farszu lub jajek. Do zupy i gulaszu wsyp go bezpośrednio do garnka i gotuj, aż zmięknie.

Dobrze sprawdza się w zupie szpinakowej, sosie do makaronu, farszu do pierogów i naleśników oraz w zapiekankach. Łącz go z czosnkiem, cebulą, jajkiem, twarogiem albo serem feta.

Trzymaj go szczelnie zamkniętego, w suchym i ciemnym miejscu, z dala od pary unoszącej się przy kuchence. Po każdym użyciu zamknij opakowanie, bo wilgoć może sprawić, że liście zbryleją.

Nie zawsze: jeśli dodajesz go do wilgotnego farszu, sosu lub zupy, zmięknie w trakcie przygotowania. Do potraw podawanych bez dalszego gotowania, takich jak twarożek, najpierw go namocz i odciśnij.

Jest lżejszy i bardziej skoncentrowany, dlatego ma wyraźniejszy smak i znacznie więcej składników w przeliczeniu na tę samą masę: suszony ma 18 g błonnika na 100 g, a świeży 1,3 g. Świeży szpinak ma za to delikatniejszą strukturę i nadaje się do sałatek.

Tak, zawiera dużo żelaza: 18,2 mg na 100 g. W praktyce używa się go jednak w niewielkich ilościach, więc sama porcja dodana do potrawy dostarcza odpowiednio mniej.