วารสาร

เลือกโปรตีนเชคอย่างไรเมื่อความอยากอาหารลดลง

โปรตีนเชคอาจช่วยได้เมื่อความอยากอาหารลดลงจนกินอาหารมื้อปกติไม่หมด คู่มือนี้อธิบายสิ่งที่นักกำหนดอาหารพิจารณา วิธีอ่านฉลากเปรียบเทียบ และวิธีกินอาหารปกติควบคู่ไปด้วย

ทำไมโปรตีนเชคจึงอาจมีประโยชน์

เมื่อความอยากอาหารลดลง ปริมาณอาหารที่เคยกินเป็นประจำอาจรู้สึกมากเกินไปขึ้นมาทันที ทำให้กินแหล่งโปรตีนที่มีประโยชน์ในแต่ละมื้อได้ยากขึ้น โปรตีนเชคให้โปรตีนในปริมาณที่ดื่มได้และไม่มากนัก ซึ่งบางคนรู้สึกว่าดื่มได้ง่ายกว่า

โปรตีนเชคเป็นทางเลือกที่สะดวก ไม่ใช่สิ่งจำเป็นหรือคำตอบที่แก้ปัญหาได้ทั้งหมด ความต้องการโปรตีนของแต่ละคนขึ้นอยู่กับปัจจัยต่าง ๆ เช่น ขนาดร่างกาย กิจกรรมที่ทำ อายุ และอาหารส่วนอื่น ๆ หากไม่แน่ใจว่าควรตั้งเป้าหมายเท่าไร นักกำหนดอาหารช่วยกำหนดเป้าหมายเฉพาะบุคคลได้

  • ดื่มโปรตีนเชคเมื่อรู้สึกว่ากินมื้อใหญ่ได้ยาก
  • เติมลงในมื้อเช้าเบา ๆ ที่มีโปรตีนน้อย
  • เตรียมไว้เป็นตัวเลือกสะดวก ๆ ในช่วงที่ยุ่ง
  • เลือกกินอาหารปกติแทนเมื่อยังมีความอยากอาหาร

เริ่มจากแหล่งโปรตีน

นักกำหนดอาหารมักเริ่มจากการดูว่าโปรตีนในผลิตภัณฑ์มาจากอะไร โปรตีนจากนม เวย์ เคซีน ถั่วเหลือง และถั่วลันเตา ล้วนให้โปรตีนในปริมาณที่มีประโยชน์ได้ แต่รสชาติและเนื้อสัมผัสต่างกัน ตัวเลือกที่ดีที่สุดคือแบบที่เข้ากับรูปแบบการกินของคุณและกินหรือดื่มได้โดยไม่รู้สึกไม่สบาย

อ่านรายการส่วนผสมควบคู่ไปกับข้อความเด่น ๆ บนด้านหน้าบรรจุภัณฑ์ ส่วนผสมเรียงตามน้ำหนักจากมากไปน้อย จึงควรดูแหล่งโปรตีนหลักได้ไม่ยาก หากผสมโปรตีนหลายชนิด ฉลากก็ควรระบุให้ชัดเจนว่าเป็นโปรตีนอะไรบ้าง

  • นมหรือเวย์สำหรับโปรตีนเชคที่ทำจากผลิตภัณฑ์นม
  • เคซีนสำหรับโปรตีนเชคจากนมที่มีเนื้อข้นกว่า
  • ถั่วเหลืองสำหรับโปรตีนจากพืชที่มีกรดอะมิโนจำเป็นครบถ้วน
  • ถั่วลันเตาหรือโปรตีนจากพืชหลายชนิดผสมกัน สำหรับตัวเลือกที่ไม่มีผลิตภัณฑ์นม

เปรียบเทียบข้อมูลโภชนาการทั้งหมดบนฉลาก

โปรตีนสำคัญ แต่ไม่ใช่ส่วนเดียวบนฉลากที่ควรตรวจดู ให้ดูขนาดหนึ่งหน่วยบริโภค พลังงาน คาร์โบไฮเดรต น้ำตาล ไขมัน ใยอาหาร และเกลือ เปรียบเทียบผลิตภัณฑ์โดยอิงจากปริมาณที่คุณจะดื่มจริง เพราะขนาดขวดกับปริมาณผงต่อหนึ่งหน่วยบริโภคอาจไม่เท่ากัน

โปรตีนเชคที่ให้พลังงานสูงกว่าอาจเหมาะเมื่อคุณกินอาหารโดยรวมได้ไม่เพียงพอ ส่วนแบบที่ให้พลังงานน้อยกว่าอาจเข้ากับการดื่มควบคู่มื้ออาหารได้ดีกว่า ไม่มีค่าพลังงานหรือปริมาณโปรตีนค่าเดียวที่เหมาะกับทุกคน บันทึกอาหารที่กินจะช่วยให้เห็นว่าโปรตีนเชคกำลังเติมส่วนที่ขาดจริง ๆ หรือเพียงเพิ่มสิ่งที่คุณไม่ได้ต้องการ

  • ตรวจดูโปรตีนต่อหนึ่งหน่วยบริโภค ไม่ใช่แค่ต่อ 100 มล.
  • สังเกตว่าปริมาณที่ระบุเป็นหนึ่งหน่วยบริโภคเท่ากับปริมาณทั้งบรรจุภัณฑ์หรือไม่
  • ดูปริมาณใยอาหาร หากอาหารอื่น ๆ ที่กินในแต่ละวันมีใยอาหารน้อย
  • ตรวจส่วนผสมที่เติมเพิ่ม หากคุณแพ้อาหารหรือหลีกเลี่ยงอาหารบางชนิด

เลือกโปรตีนเชคที่ดื่มแล้วสบายท้อง

โปรตีนเชคที่หวานจัด ข้นมาก หรือมีปริมาณมาก อาจดื่มไม่ลงเมื่อความอยากอาหารลดลง รสชาติ เนื้อสัมผัส และปริมาณอาจสำคัญพอ ๆ กับข้อมูลโภชนาการ โปรตีนเชคปริมาณน้อยที่ดื่มหมดได้สบาย ๆ อาจใช้ได้จริงกว่าขนาดใหญ่ที่มักดื่มเหลือ

ค่อย ๆ ดื่มและสังเกตความรู้สึกของตัวเอง แทนการฝืนดื่มให้หมด บางคนชอบดื่มระหว่างมื้อเพื่อไม่ให้ไปแทนที่อาหารที่ปกติยังกินได้ ขณะที่บางคนรู้สึกว่าดื่มเชคปริมาณน้อยควบคู่กับมื้อเบา ๆ ได้ดีกว่า เวลาที่เหมาะจึงขึ้นอยู่กับแต่ละคน

  • เลือกเนื้อสัมผัสที่เหลวกว่าหากเครื่องดื่มข้นทำให้รู้สึกหนักท้อง
  • ลองแบบไม่ปรุงรส หากรสหวานทำให้ดื่มยาก
  • แช่เย็นก่อนดื่ม หากช่วยให้ดื่มได้ง่ายขึ้น
  • แบ่งดื่มเป็นส่วน ๆ หากปริมาณเต็มหน่วยบริโภคมากเกินไป

ทำโปรตีนเชคง่าย ๆ จากอาหารทั่วไป

การทำโปรตีนเชคเองช่วยให้คุณเลือกควบคุมรสชาติ ความข้น และส่วนผสมได้ เริ่มจากฐานที่มีโปรตีนสูง แล้วเติมผลไม้ ข้าวโอ๊ต หรือเนยถั่วตามความอยากอาหารและความต้องการพลังงานโดยรวมของคุณ ส่วนผสมที่เติมเพิ่มอาจทำให้เครื่องดื่มอยู่ท้องมากขึ้น หากดื่มปริมาณมากได้ยากก็ควรทำสูตรเรียบง่ายไว้

ใช้นมหรือนมถั่วเหลืองเสริมสารอาหารเป็นของเหลวตั้งต้น แล้วเพิ่มโปรตีนด้วยโยเกิร์ต นมผง เต้าหู้อ่อน หรือโปรตีนผงรสธรรมดา ผลไม้และข้าวโอ๊ตเพิ่มคาร์โบไฮเดรตและใยอาหาร ส่วนเนยถั่วหรือเนยเมล็ดพืชเพิ่มไขมันและทำให้โปรตีนเชคมีพลังงานหนาแน่นขึ้น

  • นม โยเกิร์ต และเบอร์รี
  • นมถั่วเหลืองเสริมสารอาหาร เต้าหู้อ่อน และกล้วย
  • นม ข้าวโอ๊ต และเนยถั่วเนื้อเนียน
  • โปรตีนผงรสธรรมดา นม และผลไม้นิ่ม

อย่าลืมกินอาหารปกติควบคู่ไปด้วย

โปรตีนเชคสะดวก แต่ไม่จำเป็นต้องใช้แทนอาหารทุกมื้อ อาหารที่เป็นชิ้นเป็นคำให้เนื้อสัมผัสที่หลากหลาย ใยอาหาร และสารอาหารชนิดต่าง ๆ มากกว่า เมื่อกินอาหารมื้อหนึ่งได้ ให้จัดมื้อโดยมีอาหารที่เป็นแหล่งโปรตีนในปริมาณที่กินไหว แล้วเพิ่มผัก ผลไม้ หรืออาหารประเภทแป้งตามความอยากอาหาร

จดบันทึกอาหารที่กินต่อไป เพื่อดูรูปแบบการกินตลอดทั้งสัปดาห์ แทนการตัดสินจากมื้อเล็ก ๆ เพียงมื้อเดียว สังเกตว่ามีโปรตีน ใยอาหาร หรือความหลากหลายของอาหารส่วนไหนที่ขาดอยู่บ่อย ๆ หากยังกินอาหารได้ยากหรือปริมาณที่กินเปลี่ยนไปมาก ให้ปรึกษาทีมผู้สั่งจ่ายการรักษาหรือนักกำหนดอาหารที่ขึ้นทะเบียน พร้อมนำบันทึกอาหารไปด้วย

  • ไข่กับขนมปังปิ้งและมะเขือเทศ
  • โยเกิร์ตกับผลไม้และข้าวโอ๊ต
  • ถั่วกับข้าวและผัก
  • ปลาหรือเต้าหู้กับมันฝรั่งและผักใบเขียว

บทความอื่น ๆ ในวารสาร