Nar

Narın tepesini ince bir kapak gibi kes, kabuğundaki beyaz zarların hizasından yukarıdan aşağıya birkaç çizik at. Narın üstünde açıp dilimleri ayır; taneleri su dolu bir kâsede parmaklarınla çıkarırsan taneler dibe çöker, zarlar üste çıkar.

Taneleri kabuklarından ayırıp olduğu gibi yiyebilirsin; içlerindeki küçük, sert çekirdek de yenir. Daha yumuşak bir doku istersen taneleri çiğneyip suyunu emdikten sonra çekirdeği çıkar.

Ayıklanmış taneleri süzgeçte ezip suyunu alabilir ya da kısa süre blenderdan geçirip ince süzgeçten süzebilirsin. Blenderı uzun çalıştırma; çekirdekler ezilirse su acılaşabilir.

Ayıklanmış taneleri kapaklı bir kapta buzdolabında sakla ve birkaç gün içinde tüket. Bütün narı serin, kuru bir yerde tut; daha uzun süre saklamak için taneleri dondurucuya uygun bir kapta dondurabilirsin.

Nar taneleri kısır, salata ve pilavın üzerine serpilir; ekşiliği özellikle maydanozlu ve soğanlı salatalara yakışır. Nar ekşisi ise dolma, çiğ köfte ve çeşitli salata soslarında kullanılır.

Nar, taze meyvenin taneleridir; nar şurubu ise nar suyunun yoğunlaştırılmasıyla yapılan, daha tatlı ve kıvamlı bir üründür. Aynı miktarda nar şurubu narın kendisinden çok daha yoğun enerji ve karbonhidrat içerir: 100 gramında 268 kcal ve 66,9 g karbonhidrat vardır.

Nar suyu içerken meyvenin çiğneme dokusunu ve lifinin büyük bölümünü almazsın; 100 gram nar suyunda 0,1 g lif, narın kendisinde ise 3,5 g lif bulunur. Taneleri yemek daha fazla çiğneme gerektirir.

Olgun nar, boyutuna göre ağır gelir; kabuğu gergin, sert ve eziksiz olmalıdır. Rengin tek başına olgunluğu göstermediğini unutma: çeşitlere göre kabuk açık pembeden koyu kırmızıya kadar değişebilir.