Κόκκινα πορτοκάλια

Διάλεξε καρπούς που είναι βαριοί για το μέγεθός τους, με σφιχτή φλούδα χωρίς μαλακά σημεία ή μούχλα. Το κόκκινο χρώμα στη σάρκα μπορεί να διαφέρει και δεν δείχνει από μόνο του πόσο γλυκό είναι το πορτοκάλι.

Κόψε μια λεπτή φέτα από κάθε άκρη και αφαίρεσε τη φλούδα με μαχαίρι, ακολουθώντας το περίγραμμα του καρπού. Για φέτες χωρίς μεμβράνες, κόψε ανάμεσα στα λευκά χωρίσματα πάνω από ένα μπολ, ώστε να κρατήσεις και τον χυμό.

Χρησιμοποίησέ τα σε σαλάτα με μάραθο, ελιές και λεπτές φέτες κρεμμυδιού ή πρόσθεσέ τα σε πράσινη σαλάτα. Ταιριάζουν επίσης σε τάρτες, κέικ και μαρμελάδα· η φλούδα τους αρωματίζει βινεγκρέτ και σιρόπια.

Κράτησέ τα σε δροσερό μέρος για λίγες ημέρες ή στο συρτάρι φρούτων του ψυγείου για περισσότερο. Μην τα βάλεις σε κλειστή σακούλα όσο είναι νωπά· αν τα έχεις κόψει, φύλαξέ τα σκεπασμένα στο ψυγείο και κατανάλωσέ τα σύντομα.

Τα Moro έχουν συνήθως πιο σκούρα, βαθιά κόκκινη σάρκα και έντονο άρωμα, ενώ τα Tarocco είναι συχνά πιο γλυκά και έχουν πιο ανοιχτόχρωμες κόκκινες νευρώσεις. Και τα δύο τρώγονται φρέσκα και στύβονται εύκολα.

Δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά στις βασικές τιμές: και τα δύο έχουν 45 kcal ανά 100 g. Το κόκκινο χρώμα οφείλεται σε ανθοκυανίνες, φυσικές χρωστικές που δεν υπάρχουν στα ξανθά πορτοκάλια.

Ένα μέτριο κόκκινο πορτοκάλι δίνει περίπου ένα μικρό ποτήρι χυμό, ανάλογα με το μέγεθος και το πόσο ζουμερό είναι. Κύλησέ το πιέζοντάς το ελαφρά στον πάγκο πριν το κόψεις για να βγάλεις περισσότερο χυμό.

Το χρώμα τους προέρχεται από ανθοκυανίνες που αναπτύσσονται καθώς ωριμάζουν, ιδιαίτερα όταν οι ημέρες είναι ζεστές και οι νύχτες δροσερές. Η ένταση του κόκκινου μπορεί να αλλάζει από καρπό σε καρπό.