Berdeng bell pepper

Pumili ng matigas at makinis ang balat, mabigat para sa laki nito, at may berdeng tangkay na hindi tuyo. Iwasan ang may lambot, kulubot, o basang batik.

Hiwain ang magkabilang dulo, saka hiwaan nang pahaba at buksan para maalis ang tangkay, mga buto, at mapuputing lamad. Para sa singsing, putulin muna ang tangkay at dukutin ang laman sa loob bago hiwain nang pabilog.

Para manatiling bahagyang malutong, igisa sa katamtamang init nang mga 5–7 minuto; para lumambot, lutuin nang 8–10 minuto. Kung ihahalo sa giniling o kanin, puwede itong gawing sisidlan at i-bake sa 190 °C nang mga 30–40 minuto, hanggang malambot.

Ilagay itong buo at tuyo sa drawer ng refrigerator, at hugasan lamang bago gamitin. Mas mainam hiwain kapag kailangan na; ang natirang hiniwa ay ilagay sa saradong lalagyan at gamitin sa loob ng ilang araw.

Bagay ito sa ginisang gulay, pansit, chopsuey, fried rice, omelet, at giniling na may gulay. Nagdaragdag ito ng malutong na tekstura kapag isinama malapit na sa dulo ng pagluluto.

Puwede silang magpalitan sa karamihan ng putahe, pero mas mapait at hindi kasing-tamis ang berdeng bell pepper. Mas matamis ang pulang bell pepper at mayroon itong 32 kcal bawat 100 g, kumpara sa 22 kcal sa berdeng bell pepper.

Hindi; banayad ang lasa ng berdeng bell pepper at hindi ito maanghang gaya ng berdeng sili. Magkaiba rin ang enerhiya nila: 41 kcal bawat 100 g ang berdeng sili, samantalang 22 kcal ang berdeng bell pepper.

Karaniwan, ang berdeng bell pepper ay mas mapait at hindi gaanong matamis; nagiging pula ang ilang bell pepper kapag hinayaang mahinog pa sa halaman. Mas mababa rin ang enerhiya ng berdeng bell pepper: 22 kcal bawat 100 g, laban sa 32 kcal sa pulang bell pepper.