پنیر نرم

پنیر را خرد کنید و در پایان، روی حرارت کم به سس اضافه کنید و هم بزنید تا نرم شود؛ جوشاندن ممکن است بافتش را دانه‌دانه یا روغنی کند. برای سس پاستا، کمی از آب پخت پاستا کمک می‌کند پنیر یکنواخت‌تر پخش شود.

پنیرهای نرمِ ملایم کنار نان، گلابی یا سیب و گردو خوب می‌شوند؛ نوع شور را می‌توانید با سبزی‌های معطر، خیار و گوجه در صبحانه بخورید. پنیر بری و کاممبر را هم با نان برشته و کمی عسل سرو می‌کنند.

آن را در ظرف دربسته یا کاغذ مخصوص پنیر بگذارید و در یخچال نگه دارید تا هم خشک نشود و هم بوی خوراکی‌های دیگر را نگیرد. پنیر نرمِ تازه و مرطوب را زودتر مصرف کنید؛ زمان نگهداری به نوع پنیر و دستور روی بسته‌بندی بستگی دارد.

می‌شود، اما پس از یخ‌زدایی ممکن است بافتش آب بیندازد یا خرد شود؛ بنابراین برای سرو سرد مناسب نیست. اگر فریز می‌کنید، آن را در بسته‌بندی محکم بگذارید و بعد از یخ‌زدایی در غذاهای پخته، مثل سس یا سوپ، استفاده کنید.

اگر دستور چیزکیک پنیر خامه‌ای می‌خواهد، از پنیر نرمِ غلیظ و قابل‌مالیدن استفاده کنید؛ پنیرهای نرمِ آبکی ممکن است مایه را شل کنند. پیش از مخلوط‌کردن، پنیر را هم‌دمای اتاق کنید تا گلوله نشود.

نه، پوستهٔ سفید و نرم این پنیرها خوراکی است و معمولاً همراه پنیر خورده می‌شود. اگر طعم یا بافتش را دوست ندارید، می‌توانید آن را جدا کنید؛ این پوسته با کپک‌های رنگی یا بوی نامعمول فرق دارد.

پنیر تازهٔ نرم معمولاً آب بیشتری دارد و در هر صد گرم انرژی کمتری دارد: حدود ۸۴ کیلوکالری، در برابر ۲۹۲ کیلوکالری در پنیر نرم. به همین دلیل، پنیر تازهٔ نرم معمولاً لطیف‌تر و مرطوب‌تر است.