پیتایا

میوه‌ای را بردارید که پوستش رنگی و نسبتاً یکدست باشد و با فشار ملایم کمی فرو برود؛ پوست خیلی نرم، چروکیده یا دارای لکه‌های قهوه‌ای فراوان معمولاً نشانه ماندگی است.

میوه را از طول نصف کنید و گوشتش را با قاشق بیرون بیاورید، یا پوست را از گوشت جدا کنید و آن را تکه‌تکه ببُرید. دانه‌های ریز سیاه خوراکی‌اند و نیازی به جداکردنشان نیست.

تکه‌ها را در ظرف دربسته بگذارید و در یخچال نگه دارید؛ بهتر است طی یکی دو روز مصرف شوند. برای اسموتی، گوشت میوه را خرد کنید و در ظرف دربسته منجمد کنید.

تکه‌های پیتایا با انبه، آناناس، کیوی و آب‌لیمو در سالاد میوه خوش‌طعم می‌شوند. برای اسموتی هم آن را با موز و ماست یا شیر مخلوط کنید.

گوشت پیتایا معمولاً شیرین و ملایم است و بافتی آبدار و نرم دارد؛ دانه‌های ریزش کمی ترد هستند. نوع‌های مختلف آن ممکن است از نظر شیرینی و رنگ گوشت تفاوت داشته باشند.

معمولاً پیتایا را خام می‌خورند، چون پخت طولانی بافت آبدارش را نرم و له می‌کند. آن را درست پیش از سرو به سالاد میوه، ماست یا اسموتی اضافه کنید.

«پیتایا» و «میوه اژدها» نام‌هایی برای میوه چند نوع کاکتوس هستند. پوست فلس‌مانند و برجستهٔ میوه احتمالاً باعث رواج نام میوه اژدها شده است.