زیتون

زیتون تازه را با چاقو چند شکاف بدهید یا کمی بکوبید و چند روز در آب سرد بخیسانید؛ آب را هر روز عوض کنید. بعد آن را در آب‌نمک بگذارید تا تلخی‌اش کم شود و مزه بگیرد.

زیتون شکافته را در آب‌نمکِ خنک و جوشانده‌شده بریزید تا کاملاً زیر آب بماند و ظرف را در جای خنک نگه دارید. زیتون آماده و شور را پس از بازکردن در یخچال، در آب‌نمک خودش نگه دارید.

زیتون را کنار پنیر، نان، سبزی و خوراک‌های مدیترانه‌ای سرو کنید؛ در سالاد یونانی، پیتزا و پاستا هم خوش‌مزه است. زیتون خردشده را نزدیک پایان پخت اضافه کنید تا عطرش حفظ شود.

پوست لیمو، سیر، فلفل و گیاهانی مثل آویشن یا رزماری را با زیتون مخلوط کنید و بگذارید چند ساعت در یخچال بماند. برای مزه‌ای تندتر، کمی فلفل قرمز اضافه کنید.

زیتون سبز معمولاً نارس‌تر و زیتون سیاه رسیده‌تر است؛ هر دو ممکن است با روش‌های مختلف عمل‌آوری شوند، پس رنگ به‌تنهایی نشان‌دهندهٔ روش تهیه نیست. زیتون سیاهِ داده‌شده ۳۴۹ کیلوکالری و زیتون سبز ۱۳۰ کیلوکالری در هر ۱۰۰ گرم دارد.

زیتون را در ظرف دربسته و یخچال نگه دارید و مطمئن شوید زیتون‌ها زیر آب‌نمک یا مایع نگهدارندهٔ خودشان هستند. برای برداشتنشان از قاشق تمیز استفاده کنید.

نه؛ زیتون هسته‌دار را می‌توان کامل خورد، اما هسته را نجوید و نبلعید. برای سالاد یا ساندویچ، زیتون بی‌هسته یا زیتونی را انتخاب کنید که خودتان هسته‌اش را درآورده‌اید.

زیتون تازه را می‌توان خورد، اما معمولاً به‌خاطر تلخی زیاد خوشایند نیست و با خیساندن و شور کردن آمادهٔ مصرف می‌شود. زیتون‌های شور و کنسروی را می‌توان پس از باز کردن مستقیم خورد.