کیوی

کیوی را آرام بین انگشتان فشار دهید؛ اگر کمی نرم شد، آماده خوردن است. کیوی سفت را چند روز در دمای اتاق بگذارید و برای زودتر رسیدن، کنار سیب یا موز قرار دهید.

کیوی سفت را بیرون از یخچال و دور از آفتاب نگه دارید. وقتی نرم شد، آن را در یخچال بگذارید تا رسیدنش کندتر شود.

بله؛ پوست کیوی خوراکی است. آن را زیر آب خوب بشویید و با دست یا برس نرم تمیز کنید؛ اگر بافت کرکی پوست برایتان خوشایند نیست، کیوی را پوست بگیرید.

کیوی تازه آنزیمی دارد که پروتئین ژلاتین را می‌شکند و مانع بستن ژله می‌شود. برای افزودن کیوی، آن را چند دقیقه بپزید یا از کیوی کنسروی استفاده کنید.

تکه‌های کیوی را به سالاد میوه، ماست یا اسموتی اضافه کنید. برای اینکه بافتش له نشود، آن را نزدیک زمان سرو خرد کنید؛ آب ترش کیوی هم برای مزه‌دار کردن گوشت به کار می‌رود، اما ماندن طولانی گوشت در آن بافت را نرم و خمیری می‌کند.

کیوی زرد معمولاً شیرین‌تر و کم‌ترش‌تر است، در حالی که کیوی سبز طعم ترش‌تری دارد. در هر ۱۰۰ گرم، کیوی سبز ۶۲ کیلوکالری و ۲٫۳ گرم فیبر دارد؛ کیوی زرد ۶۶ کیلوکالری و ۱٫۴ گرم فیبر.

کیوی را پوست بگیرید و به تکه‌های کوچک و نرم خرد کنید؛ آن را به شکل گرد یا حلقه‌ای کامل ندهید. کودک هنگام خوردن باید صاف بنشیند و زیر نظر بزرگسال باشد.