کلمنتین‌ها

میوه‌ای سنگین نسبت به اندازه‌اش بردارید که پوستش سفت، صاف و بی‌لکه باشد. کمی شل‌بودن پوست از گوشت میوه معمول است و به‌تنهایی نشانهٔ کهنگی نیست.

اگر قرار است چند روزه مصرفشان کنید، در جای خنک و دور از آفتاب بگذارید. برای نگهداری طولانی‌تر، آن‌ها را خشک و بدون شستن در کشوی میوهٔ یخچال نگه دارید و پیش از خوردن بشویید.

برای جداکردن پره‌ها، پوست را از بالا با ناخن یا چاقوی کوچک باز کنید و بعد رشته‌های سفید را تا جای ممکن بگیرید. اگر از پوست رنده‌شده استفاده می‌کنید، پیش از رنده‌کردن میوه را خوب بشویید و فقط بخش رنگی پوست را رنده کنید؛ بخش سفید تلخ است.

پره‌های پوست‌کنده را به سالاد سبزیجات، سالاد میوه یا سالاد کاهو و گردو اضافه کنید. آب و پوست رنده‌شدهٔ آن هم به کیک و مافین عطر مرکباتی می‌دهد؛ برای مربا، پوست را نازک و گوشت را همراه شکر بپزید.

نارنگی جایگزین نزدیکی است و می‌توانید پره‌ها یا آب آن را به همان اندازه به کار ببرید. پرتقال هم مناسب است، اما در سالاد یا شیرینی آب و عطر پررنگ‌تری دارد؛ از آب پرتقال کمتر شروع کنید.

نه؛ بسیاری از کلمنتین‌ها بی‌دانه یا کم‌دانه‌اند، اما ممکن است بعضی میوه‌ها دانه داشته باشند. اگر دانه برایتان مهم است، پیش از افزودن پره‌ها به سالاد یا شیرینی آن‌ها را بررسی کنید.

کلمنتین نوعی ماندارین است و معمولاً پوست‌گرفتنش آسان است؛ نارنگی‌ها هم از گروه مرکبات ماندارین‌اند، اما طعم و مقدار دانه در آن‌ها بیشتر فرق می‌کند. در هر ۱۰۰ گرم، نارنگی ۵۷ کیلوکالری دارد، در برابر ۴۰ کیلوکالری کلمنتین.