هاکلبری

اگر تازه است، آن را زیر آب خنک به‌آرامی بشویید و با دستمال خشک کنید؛ له‌شده‌ها و دم‌های باقی‌مانده را جدا کنید. برای پخت، لازم نیست پوستش را بگیرید یا هسته‌های ریزش را بیرون بیاورید.

تازه‌ها را نشسته و در ظرفی کم‌عمق در یخچال بگذارید و درست پیش از مصرف بشویید؛ معمولاً طی چند روز کیفیتشان بهتر می‌ماند. برای نگهداری طولانی‌تر، خشکشان کنید، یک‌لایه روی سینی منجمد کنید و بعد به کیسه یا ظرف دربسته منتقل کنید.

هاکلبری را در پای و تارت، مربا، پنکیک و مافین می‌ریزند؛ ترشی ملایمش کنار شیرینی خمیر و شربت خوب می‌نشیند. برای مربا، میوه را با شکر و کمی آب‌لیمو روی حرارت بپزید تا نرم و غلیظ شود.

بلوبری جایگزین ساده‌ای است و می‌توانید به همان مقدار در مافین، پنکیک یا پای بریزید؛ طعمش معمولاً ملایم‌تر است. اگر مزه ترش‌تری می‌خواهید، چند کرنبری هم به ترکیب اضافه کنید.

هاکلبری و بلوبری هر دو میوه‌های ریز و تیره‌رنگ‌اند، اما هاکلبری اغلب مزه‌ای تندتر و دانه‌هایی محسوس‌تر دارد. ظاهر به‌تنهایی همیشه برای تشخیص کافی نیست، چون گونه‌های مختلف هاکلبری رنگ‌های متفاوتی دارند.

بله، هاکلبریِ خوراکی را می‌توان پس از شستن خام خورد یا به ماست و غلات صبحانه افزود. اگر آن را در طبیعت چیده‌اید، فقط زمانی بخورید که از شناسایی درست گیاه مطمئن هستید؛ نام هاکلبری به چند گونه مختلف اشاره می‌کند.

هاکلبری نام یک نوع واحد از میوه نیست و به چند گونه از گیاهان بوته‌ای در سرده‌های نزدیک به هم گفته می‌شود. به همین دلیل اندازه، رنگ و مزه میوه‌ها می‌تواند از گونه‌ای به گونه دیگر فرق کند.