انجیر

برای خوردن یا افزودن به غذا، انجیر خشک را ۱۰ تا ۲۰ دقیقه در آب گرم بخیسانید و سپس آبکش کنید. اگر قرار است در خورش یا کمپوت بپزد، می‌توانید آن را مستقیم به قابلمه اضافه کنید.

آن را در ظرف دربسته، جای خنک و خشک و دور از نور نگه دارید تا رطوبت نگیرد و حشره به آن نرسد. اگر هوا گرم یا مرطوب است، ظرف را در یخچال بگذارید.

انجیر خشک را خرد کنید و به فرنی، جو دوسر، ماست یا سالاد اضافه کنید؛ با گردو و پنیر هم ترکیب خوش‌طعمی می‌سازد. در نان میوه‌ای و خوراک‌های پخته نیز کاربرد دارد.

انجیرهای نسبتاً نرم و پُر، با بوی شیرین و طبیعی انتخاب کنید. از میوه‌های کپک‌زده، نم‌کشیده یا دارای بوی ترش و غیرعادی بگذرید.

انجیر شکری معمولاً با شکر تهیه می‌شود و در هر ۱۰۰ گرم ۷۳٫۷ گرم کربوهیدرات دارد؛ انجیر خشک در هر ۱۰۰ گرم ۵۴ گرم کربوهیدرات دارد. انجیر شکری را با انجیر خشک معمولی یکی نگیرید.

بله؛ انجیر خشک منبع فیبر است و در هر ۱۰۰ گرم ۹٫۸ گرم فیبر دارد. چند عدد انجیر، به‌تنهایی یا همراه ماست و مغزها، راه ساده‌ای برای افزودن آن به میان‌وعده است.

گاهی قند طبیعی انجیر روی سطح آن بلور می‌زند و به شکل لایه‌ای سفید دیده می‌شود؛ این حالت به‌تنهایی نشانه کپک نیست. اگر سطح کرکی باشد یا بوی نامطبوع بدهد، آن را نخورید.