انگور سیاه

دانه‌ها را درست پیش از خوردن زیر آب سرد بگیرید و با دست آرام جابه‌جا کنید؛ بعد در آبکش بگذارید تا خشک شوند. خوشه را تا زمان شستن نشویید، چون رطوبت ماندگاری‌اش را کم می‌کند.

خوشه‌های خشک و نشسته را در ظرف یا کیسه‌ای با تهویه، در یخچال بگذارید و دانه‌های ترک‌خورده یا کپک‌زده را جدا کنید. بهتر است انگورها را نزدیک زمان خوردن از ساقه جدا کنید.

بله؛ دانه‌های شسته و کاملاً خشک را جدا از هم روی سینی بچینید و فریز کنید، سپس در کیسه یا ظرف دربسته نگه دارید. دانه‌های یخ‌زده میان‌وعده‌ای خنک‌اند و برای اسموتی مناسب‌اند؛ پس از یخ‌زدایی نرم می‌شوند.

برای انگور برشته، دانه‌ها را با کمی روغن روی سینی پخش کنید و حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه در فر ۲۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد بپزید تا پوستشان چروک شود. آن‌ها را کنار پنیر، مرغ بریان یا سبزیجات کبابی سرو کنید.

طعم شیرین و پوست کمی گس آن کنار پنیرهای شور، مغزهایی مثل گردو و سبزی‌های سالادی خوب می‌نشیند. دانه‌های نصف‌شده را به سالاد، یا به ترکیب پنیر و نان اضافه کنید.

انگور کامل می‌تواند در گلوی کودک گیر کند؛ دانه‌ها را از طول به چهار قسمت باریک ببرید و پوست سفت یا هسته را، اگر کودک نمی‌تواند بجود، جدا کنید. انگور را در حالی بدهید که کودک نشسته و زیر نظر شماست.

رنگ بنفش تیرهٔ پوست از رنگ‌دانه‌های طبیعی آن می‌آید و ممکن است لکهٔ آب انگور روی دست یا پارچه بماند. برای لکهٔ تازه، پارچه را با آب سرد آبکشی کنید و از آب داغ استفاده نکنید.