سالاد روکولا

برگ‌ها را از هم جدا کنید و در کاسه‌ای آب سرد آرام بچرخانید تا خاک ته‌نشین شود؛ سپس آبکش کنید و کاملاً با خشک‌کن سالاد یا حوله تمیز خشک کنید. برگ خیس سس را رقیق و سالاد را زودتر پژمرده می‌کند.

سس ساده‌ای از روغن زیتون، آب‌لیمو و کمی خردل با تلخی و تندی روکولا خوب جور می‌شود. سس را درست پیش از سرو اضافه کنید تا برگ‌ها نرم و آبکی نشوند.

گلابی یا پرتقال، گردو، پنیر پارمزان و گوجه‌فرنگی از همراه‌های رایج روکولا هستند. این سالاد کنار پاستا و پیتزا هم خوش‌طعم است؛ آن را پس از پخت روی پیتزای داغ بریزید تا فقط کمی نرم شود.

بله؛ برگ‌ها را در پایان پخت پاستا یا ریزوتو اضافه کنید و فقط حدود یک دقیقه هم بزنید تا کمی جمع شوند. حرارت طولانی رنگ و عطر تند روکولا را کم می‌کند.

برگ‌های نشسته و خشک را در ظرف دربسته، میان دو لایه دستمال کاغذی، در یخچال بگذارید و سس را جدا نگه دارید. اگر سالاد سس‌خورده است، آن را در ظرف دربسته سرد کنید و ترجیحاً تا روز بعد بخورید.

شاهی جایگزین مناسبی است و تندی گیاهی مشابهی دارد، اما برگ‌هایش معمولاً کوچک‌تر و طعمش کمی ملایم‌تر است. برای سالادی با تلخی کمتر، بخشی از روکولا را با برگ‌های لطیف‌تر کاهو عوض کنید.

هر دو برگ‌های تند و فلفلی دارند، اما روکولا برگ‌های کشیده و بریدگی‌دار دارد و شاهی معمولاً برگ‌های کوچک‌تری دارد. شاهی در هر ۱۰۰ گرم ۲۰ کیلوکالری و روکولا ۲۵ کیلوکالری دارد.