Lukrecja

Lukrecja to roślina, której korzeń ma słodki, intensywny smak; z jego ekstraktu robi się między innymi czarne cukierki. Na opakowaniu sprawdź, czy kupujesz suszony korzeń, ekstrakt czy gotowy słodycz — używa się ich inaczej.

Zalej rozdrobniony korzeń gorącą wodą i parz pod przykryciem około 5–10 minut, po czym przecedź. Jeśli chcesz mocniejszego naparu, gotuj korzeń kilka minut; jego naturalna słodycz zwykle nie wymaga dosładzania.

Szczypta sproszkowanego korzenia podkreśla smak pierników, ciastek korzennych i deserów z czekoladą. Dodawaj ją oszczędnie — jej anyżowo-korzenny aromat łatwo dominuje nad innymi składnikami.

Suszony korzeń i proszek trzymaj szczelnie zamknięte, w suchym, ciemnym miejscu, z dala od intensywnie pachnących przypraw. Cukierki przechowuj w zamkniętym opakowaniu, żeby nie chłonęły wilgoci ani obcych zapachów.

Jeśli chodzi o słodkawy, anyżowy aromat, użyj niewielkiej ilości nasion kopru włoskiego lub anyżu, najlepiej lekko rozgniecionych. Nie dadzą dokładnie tego samego smaku, więc zacznij od mniejszej ilości niż przewiduje przepis na lukrecję.

Czarna lukrecja ma zwykle wyraźny smak korzenia, a miętowa — aromat mięty i cukierkowy charakter. W przeliczeniu na 100 g lukrecja miętowa ma 375 kcal, a czarna lukrecja 307 kcal.

To lukrecja salmiakowa: jej słony, lekko szczypiący smak pochodzi z dodatku chlorku amonu, a nie z samego korzenia. Jest szczególnie znana w krajach nordyckich i w Holandii.