Karmel

Wsyp cukier do rondla z grubym dnem i podgrzewaj na średnim ogniu, aż się rozpuści i nabierze bursztynowej barwy; możesz też dodać odrobinę wody na początku. Nie mieszaj łyżką — poruszaj rondlem, a gdy karmel będzie gotowy, zdejmij go z ognia, bo szybko ciemnieje i gorzknieje.

Do bursztynowego karmelu ostrożnie wlej podgrzaną śmietankę, cały czas mieszając trzepaczką; masa mocno zabulgocze. Jeśli cukier zbryli się po dodaniu śmietanki, podgrzewaj sos na małym ogniu, aż grudki się rozpuszczą.

Polej nim lody, naleśniki albo pieczone owoce; sprawdzi się też jako warstwa w crème caramel i flanie. Ciemniejszy karmel nadaje sosom i deserom lekko gorzką, paloną nutę.

Suchy, stwardniały karmel przechowuj w szczelnym pojemniku, z dala od wilgoci. Sos karmelowy przełóż do słoika, schłodź i trzymaj w lodówce; przed podaniem ogrzej go krótko na małym ogniu albo w kąpieli wodnej.

Karmel to masa z cukru podgrzanego do zrumienienia, używana między innymi do sosów i deserów. Karmelki to gotowe cukierki; ich skład może obejmować także mleko, tłuszcz i inne dodatki.

Do polania naleśników lub owoców możesz użyć miodu, ale nie uzyskasz palonego, lekko gorzkawego smaku karmelu. Jeśli karmel ma tworzyć twardą skorupkę albo dekorację, miód nie zadziała tak samo.

Tak — roztopiony cukier jest znacznie gorętszy niż wrząca woda i mocno przykleja się do skóry. Nie próbuj go palcem ani łyżką, a śmietankę wlewaj powoli, trzymając twarz i dłonie z dala od pary.