Groch polny

Całe, suszone ziarna zalej dużą ilością zimnej wody i mocz przez noc, najlepiej od 8 do 12 godzin; potem odlej wodę i przepłucz groch. Namaczanie skraca gotowanie i pomaga ziarnom ugotować się równomiernie.

Namoczony, cały groch gotuj łagodnie w świeżej wodzie przez około 60–90 minut, aż ziarna będą miękkie; bez namaczania może potrzebować nawet 2 godzin. Sól dodaj pod koniec, bo wcześniej ziarna mogą mięknąć wolniej.

Ugotowany groch wykorzystasz do grochówki, gęstych zup, farszu do pierogów albo pasty kanapkowej. Dobrze łączy się z majerankiem, czosnkiem, cebulą, marchewką i wędzoną papryką.

Trzymaj go w szczelnym pojemniku, w suchym i chłodnym miejscu, z dala od słońca. Ugotowany groch schowaj do lodówki w zamkniętym naczyniu i zjedz w ciągu 3–4 dni albo zamroź.

Najbliższym zamiennikiem jest groch łuskany: szybciej się gotuje i łatwiej rozpada, więc zupa będzie gładsza. Zielony groszek też pasuje, ale daje słodszy smak i krótszy czas gotowania.

Zielony groszek to zwykle młode, słodkie nasiona jedzone świeże lub mrożone; groch polny częściej kupuje się jako dojrzałe, suszone ziarna do długiego gotowania. Zielony groszek ma 84 kcal i 5,36 g białka na 100 g, a groch polny 130 kcal i 10 g białka.

Tak, groch polny jest bogaty w błonnik: w porcji 100 g ma 8,6 g. Po namoczeniu i ugotowaniu zwiększa objętość, więc do zupy zwykle wystarczy garść suchego grochu na osobę.